6 Iουνίου1965 : Σαν σήμερα κυκλοφορεί το θρυλικό Satisfaction (tvxs.gr, 6/6/2014)

............................................................

6 Iουνίου1965

Σαν σήμερα κυκλοφορεί το θρυλικό Satisfaction

tvxs.gr, 06 Ιουν. 2014

Σαν σήμερα 6 Ιουνίου του 1965 κυκλοφορήσε το θρυλικό Satisfaction, το τραγούδι των Rolling Stones που σηματοδότησε μια ολόκληρη γενιά. Το Satisfaction υπήρξε έμπνευση του Κιθ Ρίτσαρντς. Η σύλληψή τους έγινε μάλιστα λίγο πριν τον πάρει ο ύπνος και είναι ευτυχές το γενονός πως ο κιθαρίστας των Stones, σηκώθηκε, ψιθύρησε μια μελωδία σε ένα κασετοφωνάκι κι έγραψε σε ένα κομμάτι χαρτί τις λέξεις «I can't get no satisfaction».

 

Οι Stones, άρχισαν να δουλεύουν το κομμάτι στις αρχές Μαΐου στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου στο Κλίαργουοτερ της Φλώριδα. Οι τολμηροί στίχοι ανήκουν στον Τζάγκερ. Ο Ρίτσαρντς δίσταζε αρχικά να προχωρήσει στην ηχογράφησή του, γιατί πίστευε ότι έμοιαζε με το τραγούδι των Martha and the Vandellas «Dancing in the Street», ωστόσο, πείστηκε και οι Stones, μπήκαν στο στούντιο Τσες στο Σικάγο στις 10 Μαίου 1965. Ξαναηχογράφησαν το κομμάτι λίγες μέρες αργότερα στο Λος Αντζελες, προσθέτοντας το κιθαριστικό μέρος.

Το «Satisfaction» κυκλοφόρησε στις 6 Ιουνίου 1965 στις ΗΠΑ ως προπομπός του άλμπουμ του συγκροτήματος «Out of our Ηeads». Στην Αγγλία και την υπόλοιπη Ευρώπη κυκλοφόρησε στις 20 Αυγούστου του ίδιου χρόνου.

Η επιτυχία του τραγουδιού ήταν άμεση και απογείωσε την καριέρα των Rolling Stones. Αμέσως μπήκε στο Hot 100 του Billboard και παρέμεινε στο Νο1 για τέσσερεις εβδομάδες.

Άμεσες ήταν πάντως και οι αντιδράσεις καθώς από κάποιους συντηρητικούς κύκλουτς το τραγούδι θεωρήθηκε ανήθικο και επικίνδυνο για την καθεστηκυία τάξη.

Σε ορισμένες χώρες της Ευρώπης απαγορεύτηκε αρχικά κι έγινε γνωστό μέσα από τους πειρατικούς σταθμούς, ενώ και οι Stones σε κάποιες εμφανίσεις τους αναγκάστηκαν να προσαρμόσουν τους στίχους του τραγουδιού.

Πηγη: Lifo.gr

Eδώ μια soul εκτέλεση του τραγουδιού-θρύλος από την Aretha Franklin

Τα πιο πιασάρικα τραγούδια όλων των εποχών. (www.lifo.gr, 31.10.2012)

.............................................................

www.lifo.gr, 31.10.2012 | 23:57

Τα πιο πιασάρικα τραγούδια όλων των εποχών.

(Σύμφωνα με επιστημονική έρευνα του Goldsmiths University)

Το We Are The Champions είναι το πιο πιασάρικο τραγούδι όλων των εποχών σύμφωνα με την έρευνα του Πανεπιστημίου Goldsmiths του Λονδίνου. 

Ο σκοπός της έρευνας ήταν να βρεθεί τι είναι αυτό που κάνει ένα τραγούδι αξιομνημόνευτο. Για να το πετύχουν αυτό οι ερευνητές παρακολούθησαν χιλιάδες εθελοντές που τραγουδούσαν από μια επιλεγμένη λίστα τραγουδιών.

Κατά τη διάρκεια των ερευνών, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι τα τραγούδια που σε κάνουν να θέλεις να τα τραγουδήσεις περιλάμβαναν τέσσερα σημαντικά στοιχεία: Μεγάλες μουσικές φράσεις, αλλαγές της μελωδίας στο ρεφρέν, ανδρικά φωνητικά και ψηλές, δεύτερες αντρικές φωνές. 

Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμουλα και περαιτέρω έρευνες, οι επιστήμονες κατέληξαν πως το We Are The Champions ήταν το τραγούδι που οι περισσότεροι εθελοντές ήθελαν να τραγουδήσουν (καθώς το άκουγαν). 

Τα τραγούδια που κατέλαβαν τις υπόλοιπες θέσεις στην πεντάδα ήταν το Y.M.C.A των Village People, το Fat Lip (ΠΩΣ;!) των Sum 41, το The Final Countdown των Europe και το Monster των Automatic...

(Δεν είμαι επιστήμονας αλλά υποθέτω πως οι απλοί, επαναλαμβανόμενοι στίχοι ενός ρεφρέν παίζουν έναν άλφα ρόλο.)

Κι εδώ  τέσσερα από τα πιο δημοφιλή τραγούδια που αναφέρονται πιο πάνω:

  


 

Marietta Fafouti - μια συμπαθητική νέα ποπ μουσικός*...

..........................................................

Marietta Fafouti - μια συμπαθητική νέα ποπ μουσικός*...

http://img.protothema.gr/F81D2F6D4E46BFA3C085486ABA32A63B.jpg

 





*: στις συνεντεύξεις τα "χαλάει" λίγο...

       http://www.protothema.gr/culture/music/article/?aid=225019

Amy Macdonald - Five songs Mε ευχές για καλό καλοκαίρι!...

............................................................


Amy Macdonald   / Five songs













 

7 τραγούδια για την "Καλή Χρονιά"!

................................................................
  
7 τραγούδια για την "Καλή Χρονιά"!
 

Μια και το 'φερε η κουβέντα τραγούδια από την Αφρική που πέρασαν τα σύνορα της "μαύρης ηπείρου" και που έδειξαν πόσο είχε ανάγκη ο παγκόσμιος πολιτισμός τη "μαύρη μουσική". Που έτσι κι αλλιώς πολλά της "χρωστάει"...

.....................................................................................

.....................................................................................

..................................................................................... 

Έτσι, στην τύχη, δυο τραγουδάκια καλοκαιρινά! Καλό καλοκαίρι ι ι !

Little Lion Man

Lyrics to Little Lion Man :
Weep for yourself, my man,
You'll never be what is in your heart
Weep Little Lion Man,
You're not as brave as you were at the start
Rate yourself and rake yourself,
Take all the courage you have left
Wasted on fixing all the problems
That you made in your own head

But it was not your fault but mine
And it was your heart on the line
I really fucked it up this time
Didn't I, my dear?
Didn't I, my...

Tremble for yourself, my man,
You know that you have seen this all before
Tremble Little Lion Man,
You'll never settle any of your scores
Your grace is wasted in your face,
Your boldness stands alone among the wreck
Now learn from your mother or else spend your days Biting your own neck

But it was not your fault but mine
And it was your heart on the line
I really fucked it up this time
Didn't I, my dear? (x2)

Didn't I, my dear?

Ahhhhh......

But it was not your fault but mine
And it was your heart on the line
I really fucked it up this time
Didn't I, my dear? (x2)

Didn't I, my dear?

 

Adam Lambert: Whataya Want From Me

Lyrics

Hey, slow it down whataya want from me
Whataya want from me
Yeah I'm afraid whataya want from me
Whataya want from me

There might have been a time
When I would give myself away
Oooh once upon a time I didn't give a damn
But now, here we are so whataya want from me
Whataya want from me

Just don't give up I'm workin it out
Please don't give in, I won't let you down
It messed me up, need a second to breathe
Just keep coming around
Hey, whataya want from me
Whataya want from me
Whataya want from me

Yeah, it's plain to see (plain to see)
that baby you're beautiful
And there's nothing wrong with you
(nothing wrong with you)
It's me, I'm a freak (yeah)
but thanks for lovin' me
Cause you're doing it perfectly
(it perfectly)

There might have been a time
When I would let you slip away
I wouldn't even try
But I think you could save my life

Το κακόφαγο παιδί και η Eurovision ή Αλήθεια, τι κάνουμε; Ακούμε ή βλέπουμε;

To κακόφαγο παιδί και η Eurovision Tης Μαριαννας Τζιαντζη Παρακολουθώντας την περασμένη εβδομάδα τις βραδιές της Eurovision, θυμήθηκα το «κακόφαγο παιδί», αυτό που αρνείται ή βαριέται να φάει ή που φεύγει για το σχολείο νηστικό και που θα ήταν ευτυχισμένο αν τρεφόταν αποκλειστικά με κόκα κόλα και γαριδάκια. Ενα κακόφαγο βρέφος ή νήπιο είναι ο εφιάλτης των γονιών του, χωρίς τούτο να σημαίνει ότι αυτοί ονειρεύονται ένα «μωράκι άσπρο και παχύ της μάνας του καμάρι». Κάποτε έμενα σε μια πολυκατοικία όπου το ασανσέρ ήταν διαρκώς κατειλημμένο, καθώς ένας παππούς και ο τρίχρονος εγγονός του έκαναν την κατακόρυφη διαδρομή ισόγειο - 5ος όροφος αλέ-ρετούρ. Ο παππούς, με ένα μπολ αλεσμένη τροφή στο ένα χέρι και τον μπόμπιρα στο άλλο. Εκείνη τη μαγική στιγμή που το παιδικό δαχτυλάκι πατούσε το κουμπί, ο μικρός, που ήταν πετσί και κόκαλο, καταδεχόταν να ανοίξει λίγα χιλιοστά το στόμα του και να δεχθεί μισή κουταλιά φαγητό. Υπάρχουν και χειρότερα και όλοι, λίγο-πολύ, τα έχουμε δει στην παραλία ή σε πάρκα. Φαίνεται ότι στον παιδαριώδη κόσμο της Eurovision, οι τηλεθεατές αντιμετωπίζονται σαν να ’ταν κακόφαγα παιδιά. Δεν τους αρκεί ένα πιάτο φαγητό, δηλαδή το ίδιο το τραγούδι, αλλά χρειάζονται και δράση επί σκηνής. Και να ’ταν μόνο τα μπαλέτα, τα φωνητικά, τα κοστούμια και οι κομμώσεις... Η Ουκρανία επιστράτευσε μια ταλαντούχα καλλιτέχνιδα που συνόδευσε οπτικά το τραγούδι σχεδιάζοντας στην άμμο, ενώ το σχέδιο προβαλλόταν μεγεθυμένο σε μια γιγαντοοθόνη. Ο τηλεθεατής δεν ήξερε τι να πρωτοπροσέξει: την τραγουδίστρια ή την εικαστική παρέμβαση; Κάτι παρόμοιο είχε συμβεί στη Eurovision του 2008, όταν ο διάσημος πατινέρ Γ. Πλουσένκο έθεσε τη δεξιοτεχνία του στις υπηρεσίες του Ρώσου τραγουδιστή Ντ. Μπιλάν. Φέτος η Τουρκία συμμετείχε με ένα συμπαθητικό ροκ τραγούδι. Πίσω από τον τραγουδιστή βρισκόταν ένα κλουβί σε σχήμα γιγάντιου αυγού, εντός του οποίου δεν υπήρχε ένας μικρούλης Τυραννόσαυρος Ρεξ, αλλά ένα κορίτσι-λάστιχο, σαν και αυτά που βλέπουμε στο τσίρκο. Το φυλακισμένο κορίτσι έκανε θαυμαστά πράγματα, π. χ., έφερνε τις πατούσες του στα αυτιά του, με αποτέλεσμα ο τηλεθεατής, αντί να προσέχει το τραγούδι, πρόσεχε τι συνέβαινε πίσω από τα κάγκελα του κλουβιού. Υποτίθεται ότι τα χορευτικά ή τα ακροβατικά υπηρετούν το τραγούδι, όμως σε αρκετές συμμετοχές συνέβαινε το αντίστροφο. Ναι, η Eurovision είναι κυρίως εικόνα, είναι θέαμα, όμως επισήμως παραμένει «διαγωνισμός τραγουδιού», δεν έχει ακόμα μετονομαστεί σε μουσικοχορευτικά καλλιστεία. Υποτίθεται ότι ο μπουχτισμένος, ο «κακόφαγος» Ευρωπαίος τηλεθεατής χρειάζεται διάφορα μπιχλιμπίδια όχι για να ανοίξει το στοματάκι του, αλλά για να τεντώσει τα αυτιά του και να ακούσει το τραγούδι παρακολουθώντας την έκφραση και την κίνηση του ερμηνευτή, όπως συνέβη, π. χ., πέρυσι με τη Γερμανίδα Λένα Μέγιερ, όπως ΔΕΝ συνέβη φέτος με το φλύαρο, βαριά στολισμένο και άλλο τόσο κούφιο νικητήριο άσμα του Αζερμπαϊτζάν. Eurovision: Κάθε πέρσι και καλύτερα...

"Ο Ιησούς στην οθόνη" του Άκη Καπράνου ("ΤΑ ΝΕΑ", 22-24/4/2011). Ένα μικρό αφιέρωμα στις προσπάθειες που έγιναν στον κινηματογράφο για να "ζωντανέψει" ο Ιησούς περίπου 2000 χρόνια μετά τη σταύρωσή του.

Ο Ιησούς στην οθόνη (και η «κατάρα» του)*

Του Ακη Καπράνου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Παρασκευή 22 Απριλίου 2011

«Ύποπτα» ατυχήµατα, ασθένειες, τραυµατισµοί, καριέρες στον κατήφορο. Ο ρόλος του Θεανθρώπου σπάνια υπήρξε «τυχερός» για τους ηθοποιούς που τον ερµήνευσαν στη µικρή και τη µεγάλη οθόνη 

Η Ρωµαιοκαθολική Εκκλησία δεν είδε µε καλό µάτι το σινεµά – αντιθέτως το «στόλισε» ως αιρετικό λίγο µετά την προβολή της πρώτης ταινίας των αδελφών Λιµιέρ. Και, για να είµαι ειλικρινής, δεν νοµίζω ότι το έκανε από ενστικτώδη συντηρητισµό: η Εκκλησία είδε πολύ νωρίς πως το σινεµά ήταν ικανό να αποτελέσει από µόνο του ένα ιδιότυπο «θρήσκευµα». Είχε, δηλαδή, απόλυτο δίκιο! Ξάφνου, εφευρίσκεται ο όρος «σταρ» – οι πρωταγωνιστές του βωβού κινηµατογράφου (που σαρώνει) βρίσκονται, έστω σηµειολογικά, στους ουρανούς. Και το Χόλιγουντ γίνεται ο νέος τόπος προσκυνήµατος, αφού ως τέτοιος λατρεύεται από εκατοµµύρια ανθρώπους που ελπίζουν σε µια θέση στον κινηµατογραφικό ήλιο. Οµως και η ίδια η Εβδοµη Τέχνη γνώριζε πως για να κατακτήσει πραγµατικά τον κόσµο χρειαζόταν και τη σιωπηλή στήριξη του κλήρου. Ετσι, άρχισαν να στήνονται οι πρώτες ταινίες θρησκευτικού περιεχοµένου (ο πρώτος Χριστός στο σινεµά εµφανίζεται το 1897!). Σινεµά άλλωστε σηµαίνει (και) θέαµα: η Βίβλος προσφέρεται – και δεν χρειάζεται να δώσεις δεκάρα για πνευµατικά δικαιώµατα. Και αν η τελευταία παρατήρηση σας µοιάζει µε ύβρι, πιθανότατα δεν είστε µόνος: λίγοι ηθοποιοί ενσάρκωσαν τον Ιησού στη µεγάλη (και µικρή) οθόνη, βγάζοντάς την καθαρή. Ισως Κ ά π ο ι ο ς να ενοχλήθηκε. Ορίστε µερικά από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγµατα.

Τζιμ Καβιζελ
Ταινία: «Τα Πάθη Του Χριστού» (2004), του Μελ Γκίµπσον
Το να σε χτυπήσει µία φορά κεραυνός είναι ατυχία, συµφωνούµε. ∆εύτερη όµως;Γίνεται να παίξεις τον Χριστό τόσο άσχηµα ώστε να εκνευρίσεις ακόµα και τον ίδιο; Αυτή τη δικαιολογία σκαρφίστηκε πάντως ο – προφανώς αστειευόµενος – πρωταγωνιστής της ιδιόµορφης, αυστηρώς καθολικής, παραγωγής του Γκίµπσον που, µαζί µε τον κεντρικό της ήρωα, ανασταίνει νεκρές γλώσσες (οι ηθοποιοί µιλούν Ρωµαϊκά και Αραµαϊκά) και νεκρά κινηµατογραφικά είδη: σκεφτείτε πως σε µια εποχή κατά την οποία το θρησκευτικό έπος θεωρούνταν «νεκρό» εµπορικά, το φιλµ γνώρισε σαρωτική επιτυχία και σήµερα αποτελεί την πιο πετυχηµένη ανεξάρτητη – και µάλιστα, µη αγγλόφωνη – παραγωγή όλων των εποχών, µε εισπράξεις που ξεπερνούν τα εξακόσια εκατοµµύρια δολάρια. Παρ' όλα αυτά, λέτε ο Τζιµ Καβίζελ (ο οποίος, µεταξύ των άλλων, έβγαλε τον ώµο του στον σταυρό και υπέφερε από υποθερµία και πνευµονία κατά τη διάρκεια των γυρισµάτων) να είχε δίκιο;

ΡΌΜΠΕΡΤ παόυελ
Ταινία - σειρά: «Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ» (1977), του Φράνκο Τζεφιρέλι
Ο Χριστόςπολλώνγενεών, ο πιοπιστός στα συγγράµµατα, από τονπιο ταλαντούχο, µα και αφοσιωµένο πιστό της Καθολικής Εκκλησίας, τον Φράνκο Τζεφιρέλι που επέλεξε τον Πάουελ για τα όµορφα γαλανά του µάτια – τα οποία και, κατ' εντολήν του σκηνοθέτη, σπανίως ανοιγόκλεινε. Ο Πάουελ ζει σήµερα στην Αγγλία, κάνοντας εκφωνήσεις στη ραδιοφωνική συχνότητα του BBC4, γιατί η κινηµατογραφική καριέρα του ουδέποτε ευδοκίµησε: ο ρόλος του Ιησού τού την κατέστρεψε γιατί, πολύ απλά, κανένας παραγωγός δεν µπορούσε να τον φανταστεί σε κάποιον διαφορετικό ρόλο. 

  

αλέξης ΓΚΌΛΦΗΣ
Σειρά: «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» (1975), του Βασίλη Γεωργιάδη
ΟπωςκαιµετονΡόµπερτ Πάουελ, έτσι και µε τον Γκόλφη: η καριέρα του πήρετην κάτω βόλτα µετάτην ολοκλήρωση της σειράς, αφού δεν µπορούσε να βρει δουλειά – δηλαδή ρόλο. ∆υστυχώς, το τέλος του ήταν τραγικό. Τον Αύγουστο του 2007 το πτώµα ενός άστεγου µεταφέρεται από την Πλατεία Κολιάτσουστο νεκροτοµείο, όπου και θα παραµείνει για δύο ολόκληρους µήνες. Κανείς δεν βρίσκεται να αναγνωρίσει τον χαρισµατικό ηθοποιό που πριν από τρεις δεκαετίες µάγευε το τηλεοπτικό κοινό.
Μαξ Φον ΣΊΝΤΟΦ

Ταινία: «Η πιο όµορφη ιστορία του κόσµου» (1965), του Τζορτζ Στίβενς
Η φωτεινή εξαίρεση. Εδώ ο Μαξ Φον Σίντοφ δίνει µία από τις πιο πολυσύνθετες ερµηνείες της καριέρας του ως Χριστός. Ενας Χριστός εγκρατής και παράξενα απόκοσµος. Λίγα χρόνια µετά, στο σετ του «Εξορκιστή», ο σκηνοθέτης Γουίλιαµ Φρίτκιν συζητά τον οµώνυµορόλο µε τον Σίντοφ και ο τελευταίος του αποκαλύπτει πως δεν πιστεύει στον ∆ιάβολο. «Μα, πώςέπαιξες τονΧριστό;»τον ρωτά ο σκηνοθέτης. «Νεαρέ µου, τον έπαιξα ως άντρα, όχι ωςΘεό» απαντά ο σουηδός πρωταγωνιστής. Ισως και γι' αυτό να τη γλίτωσε – η καριέρα του δεν εξέπνευσε ποτέ!
Κλοντ Χίτερ
Ταινία: «Μπεν Χουρ» (1959), του Γουίλιαµ Γουάιλερ
Οι παραγωγοί του «Μπεν Χουρ» είχαν να αντιµετωπίσουν ένα µεγάλο πρόβληµα: ποιος ηθοποιός θα µπορούσε να φανεί πειστικός; Πώς ο θεατής θα µπορούσε να πειστεί πως, ναι, αυτός ο Χριστός θα µπορούσε να υποβάλει ακόµα και τον Τσάρλτον Ιστον; Η λύση βρίσκεται στο πρόσωπο του Κλοντ Χίτερ, ηθοποιού σε σαπουνόπερες, απόφαση που η παραγωγή «προµοτάρει» µε εντυπωσιακά δελτία Τύπου. Λογαριάζουν όµως χωρίςτον σκηνοθέτη Γουίλιαµ Γουάιλερ που θα αποφασίσει να φιλµάρει µόνο το πίσω µέρος του κεφαλιού του!
ΤΖΕΦΡΊ Χαντερ
Ταινία: «Ο Βασιλεύς των Βασιλέων» (1961), του Νίκολας Ρέι
Γνωστός κυρίως από τη συµµετοχή του σε κλασικά γουέστερν (ανάµεσά τους και «Η αιχµάλωτη της ερήµου» του Τζον Φορντ), ο Τζέφρι Χάντερ θα αναγκαστεί να γυρίσει τη σκηνή της σταύρωσης δύοφορές. Ο λόγος; Το... τριχωτό τουστήθος που θα ενοχλήσει το κοινό µιας δοκιµαστικής προβολής. Η ταινία θα γνωρίσει επιτυχία, η καριέρα του ίδιου όµως ανεξήγητα (;) θα πάρει την κατιούσα. Θα ακολουθήσουν εµφανίσεις στην τηλεόραση και σε φτηνιάρικες ιταλικές παραγωγές µέχρι τον αιφνίδιο θάνατό του, το 1969, σε ηλικία 42 ετών. Ενα εγκεφαλικό επεισόδιο θα προκαλέσει την πτώση του και τον θανάσιµο τραυµατισµό του από αιχµηρό αντικείµενο. Το κεφάλι του θα σπάσει και µια µέρα αργότερα θα πεθάνει από εγκεφαλική αιµορραγία. Τροµακτικό, έτσι;
ΓΟΥΊΛΕΜ ΝΤΑΦΟΕ
Ταινία: «Ο τελευταίος πειρασµός» (1988), του Μάρτιν Σκορσέζε
Θεάνθρωπος: σύνθετη λέξη από το Θεός και το Ανθρωπος, καλό είναι οι πιστοί να µην το ξεχνούν. Ο δε Χριστός του Νίκου Καζαντζάκη συγκρούεται διαρκώς µε τηνατελή ανθρώπινη φύση τουκαι, υπερνικώντας την, γίνεται ένας Μεσσίας µε τον οποίο µπορεί να ταυτιστεί και ο πλέον «αµαρτωλός» – λογικό να γοητεύσει τον Μάρτιν Σκορσέζε που θαεπιλέξει για τον πρώτο ρόλο τον σπουδαίο Γουίλεµ Νταφόε. ∆υστυχώς, µια ξαφνική αλλεργία θα τον αφήσει τυφλό απότο ένα µάτι κατά τη διάρκεια του µεγαλύτερου µέρους των γυρισµάτων. Ακόµη χειρότερα, κανείς δεν θα προσέξει την ερµηνεία του: οι σκοταδιστικού τύπου – και εντελώς αντιχριστιανικές – αντιδράσεις σε Αµερική και Ευρώπη θα κυριαρχήσουν. Στη χώρα µας, κινηµατογράφοι θα πυρποληθούν και θεατέςθα κακοποιηθούν από τους πιστούς µιας θρησκείας που κήρυξε την 

αδελφοσύνη όσο λίγες. 

 *: Τα στιγμιότυπα είναι από τις δύο πιο σημαντικές, κατά τη γνώμη μου, ταινίες που έγιναν για τον Χριστό, το "Jesus Christ Superstar" και "Ο τελευταίος πειρασμός" ("The Last Temptation of Christ"). Αναζητήστε τις στα βιντεοκλαμπ γιατί δεν τις προβάλλουν στην τηλεόραση.

Αφιερωμένο εξαιρετικά στους school - ηκαντέρες, στο Xifteri Club και στα Ασινόπουλα-βασιλόπουλα...

"Η υπερπανσέληνος του Σαββατοκύριακου δεν θα είναι και τόσο θεαματική" (από "ΤΑ ΝΕΑ" - online, 19/3/2011)

Η «υπερπανσέληνος» του Σαββατοκύριακου δεν θα είναι και τόσο θεαματική

Κοντινό φεγγάρι

Το βράδυ του Σαββάτου, το φεγγάρι θα περάσει στη φάση της πανσέληνου ενώ ταυτόχρονα θα βρίσκεται στη μικρότερη απόστασή του από τη Γη εδώ και 18 χρόνια. Το φαινόμενο μέγεθος και η φωτεινότητα της Σελήνης θα αυξηθούν, όχι όμως στο γυμνό ανθρώπινο μάτι.

Tο σπάνιο φαινόμενο οφείλεται στο γεγονός ότι η τροχιά της Σελήνης γύρω από τη Γη δεν είναι ένας τέλειος κύκλος, αλλά μια έλλειψη. Στις 10 το βράδυ του Σαββάτου (ώρα η Ελλάδας) το φεγγάρι θα βρεθεί στο λεγόμενο περίγειο, δηλαδή στην ελάχιστη απόσταση από τον μητρικό του πλανήτη, που είναι 356.575 χιλιόμετρα.

Αυτό είναι περίπου 50.000 χιλιόμετρα πιο κοντά από ό,τι στο λεγόμενο απόγειο, δηλαδή την μέγιστη απόσταση από το κέντρο της τροχιάς.

Σε μια σπάνια σύμπτωση, το φεγγάρι θα περάσει επίσημα στη φάση της πανσέληνου μόλις 50 λεπτά πριν φτάσει στο περίγειο, δημιουργώντας μια «υπερπανσέληνο».

Σύμφωνα με τη NASA, η πανσέληνος αυτή θα είναι έως και 14% μεγαλύτερη και 30% πιο λαμπρή από ό,τι οι πανσέληνοι στο απόγειο.

«Η τελευταία πανσέληνος που ήταν τόσο μεγάλη και τόσο κοντά στη Γη ήταν το Μάρτιο του 1993» δήλωσε ο Τζεφ Τσέστερ του Ναυτικού Παρατηρητήριου των ΗΠΑ. «Θα έλεγα ότι αξίζει μια ματιά» πρόσθεσε.

Ωστόσο η αύξηση του φαινόμενου μεγέθους και της λαμπρότητας είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτή από τον απλό παρατηρητή: «Δεν υπάρχει κανένας χάρακας στον ουρανό για να μετράει τη διάμετρο της Σελήνης. Όταν αιωρείται τόσο ψηλά, χωρίς σημεία αναφοράς που δίνουν αίσθηση της κλίμακας, η πανσέληνος [του Σαββάτου] μπορεί να νοιάζει με οποιαδήποτε άλλη» επισημαίνει η NASA.

Θεωρητικά, το φεγγάρι μένει στη φάση της πανσέληνου μόνο για μια στιγμή το βράδυ του Σαββάτου. Στο ανθρώπινο μάτι, όμως, ο σεληνιακός δίσκος φαίνεται γεμάτος για μια μέρα πριν και μια μέρα μετά από αυτή τη στιγμή. Με άλλα λόγια, η πανσέληνος φαίνεται να διαρκεί δύο ημέρες.

Το αντίθετο από αυτό που συμβαίνει το Σαββατοκύριακο θα συμβεί στις 11 Οκτωβρίου: το φεγγάρι θα φτάσει τότε στο απόγειο και θα περάσει στη φάση της πανσέληνου με μικρή διαφορά ώρας, οπότε θα φαίνεται τότε 12,3% μικρότερο από ό,τι αυτό το Σάββατο.

Είτε βρίσκεται στο απόγειο είτε στο περίγειο, η Σελήνη φαίνεται μεγαλύτερη όταν βρίσκεται κοντά στον ορίζοντα (λίγο μετά την ανατολή της και λίγο πριν από τη δύση της). Για λόγους που δεν κατανοούν απόλυτα οι αστρονόμοι και οι ψυχολόγοι, ο σεληνιακός δίσκος μοιάζει να διογκώνεται όταν βρίσκεται πάνω από κτίρια ή δέντρα, για τα οποία μπορούμε να εκτιμήσουμε την απόσταση.

Πάντως οι διακυμάνσεις στην απόσταση Γης-Σελήνης δεν επηρεάζουν μόνο το φαινόμενο μέγεθος αλλά και τις παλίρροιες: η πλημμυρίδα του περίγειου φτάνει πιο ψηλά από ό,τι συνήθως, ενώ η άμπωτη του απόγειου υποχωρεί περισσότερο από ό,τι άλλες φορές.

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=41&nid=1231100256

Κι ένα τραγουδάκι της εφηβείας μου 
από τον Cat Stevens, έναν τραγουδιστή 
κυπριακής καταγωγής που μετά από χρόνια έγινε μουσουλμάνος (ως Yoseph Islam, μπορεί να τον συναντήσετε στο You Tube). Τέλος πάντων ας πιστεύει σ' όποιον θεό θέλει ο καθένας, αρκεί να μην είναι φανατικός και να μη θέλει να επιβάλλει την πίστη του και στους άλλους.

Moonshadow lyrics

Cat Stevens

I'm being followed by a moon shadow
Moon shadow moon shadow
Leaping and hopping on a moon shadow
Moon shadow moon shadow
And if I ever lost my hands
Lose my plough, lose my land
Oh, if I ever lose my hands- Oh, if...
I wont have to work no more
And if I ever lose my eyes
If my colours all run dry
And if I ever lose my eyes - Oh,
I won't have to cry no more
Yes, I'm being followed by a moon shadow
Moon shadow moon shadow
Leaping and hopping on a moonshadow
Moon shadow moon shadow
And if I ever lose my legs
I won't moan and I won't beg
Oh if I ever lose my legs- Oh if...
I won't have to walk no more
And if I ever lose my mouth
All my teeth, north and south
Yes, if I ever lose my mouth- Oh if...
I won't have to talk...
Did it take long to find me
I ask the faithful light
Did it take long to find me
And are you going to stay the night
I'm being followed by a moon shadow
Moon shadow moon shadow
Moon shadow moon shadow
Moon shadow moon shadow







































































































































































[. From: http://www.elyrics.net/read/c/cat-stevens-lyrics/moonshadow-lyrics.html .]

 Send "Moonshad

© CAT MUSIC LTD