Ολική έκλειψη υπερπανσελήνου: «Το Σήμα των Τεσσάρων» στον ελληνικό ουρανό γράφει ο Στέφανος Κρίκκης ( http://www.tanea.gr, 27/9/2015)

......................................................................

Ολική έκλειψη υπερπανσελήνου: «Το Σήμα των Τεσσάρων» στον ελληνικό ουρανό

γράφει ο Στέφανος Κρίκκης  http://www.tanea.gr, 27/9/2015

 

 

Και ματωμένο φεγγάρι, που «παρακολουθεί» την ετοιμασία εκτόξευσης

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τo… «Σήμα των Τεσσάρων» θα εμφανιστεί στον ελληνικό ουρανό τα ξημερώματα της Δευτέρας 28 Σεπτεμβρίου.

Όλα θα ξεκινήσουν και θα τελειώσουν πριν ο ήλιος ανατείλει. Μία υπερπανσέληνος που θα φαίνεται μεγαλύτερη και φωτεινότερη, μία υπερπανσέληνος που θα προβάλλει «ματωμένη» αλλά κυρίως μία ολική έκλειψη, ξεχωριστή στο ... είδος της καθώς θα είναι η τελευταία από τέσσερις διαδοχικές ολικές εκλείψεις που ξεκίνησαν το 2014 σηματοδοτώντας την κορύφωση ενός φαινομένου που ούτε ο Νεύτωνας δεν κατάφερε να παρατηρήσει

Η μυθιστορηματική αφήγηση του Σερ Αρθουρ Κόναν Ντόιλ θα ήταν ιδανική για να περιγράψει στη συγκεκριμένη περίπτωση την ολική έκλειψη υπερπανσελήνου που «προετοιμάζεται» να συμβεί.

Θα είναι η πρώτη τέτοια έκλειψη μετά το 1982 και το φεγγάρι που θα χαθεί στη σκιά της Γης θα είναι ματωμένο. Όμως η εμφάνισή του είναι αρκούντως μυστηριακή γιατί αυτή η ολική έκλειψη σελήνης που θα συναγωνιστεί σε ομορφιά την απόχρωση της επερχόμενης ανατολής, έχει να συμβεί 300 χρόνια.

Πριν από την έλευση του 20ού αιώνα, αυτή η λεγόμενη τετράδα ματωμένων φεγγαριών, και χωρίς ωστόσο στο ενδιάμεσο να παρεμβληθεί κάποια μερική έκλειψη σελήνης, είχε να εμφανιστεί περί τα 300 χρόνια. Ήταν φαινόμενο που δεν είχαν παρατηρήσει ο Ισαάκ Νεύτων, ο Μότσαρτ, ο Ναπολέων, ο Αβραάμ Λίνκολν.

Το ματωμένο φεγγάρι, συνιστά ένα φαινόμενο που χαρακτηρίζει όλες τις ολικές εκλείψεις σελήνης καθώς όπως εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο Διονύσης Σιμόπουλος, όταν η σελήνη βρίσκεται πλήρως στη σκιά της Γης, η αντανάκλαση του ηλιακού φωτός πάνω στον πλανήτη μας φθάνει στο φεγγάρι και το χρωματίζει με μια παράξενη κεραμιδί απόχρωση που κάνει τον δορυφόρο μας να φαίνεται ματωμένος.

Να σημειωθεί ότι στην Ελλάδα, η πρώτη φορά που παρατηρήθηκε με μεγάλο τηλεσκόπιο ένα ματωμένο φεγγάρι ήταν το 1902. Πριν από 112 χρόνια, το Αστεροσκοπείο Αθηνών απέκτησε ύστερα από δωρεά του Δ. Δωρίδη το ιστορικό διοπτρικό τηλεσκόπιο με το κάτοπτρο των 40 εκατοστών. Εκείνη την εποχή που η Αθήνα δεν είχε τόσο πολλά φώτα τα βράδια, οι επιστήμονες παρατήρησαν την ολική έκλειψη Σελήνης στον αττικό ουρανό, που ήταν ένα κόκκινο φεγγάρι.

Ωστόσο στις 28 Σεπτεμβρίου, η ολική έκλειψη της υπερπανσελήνου – λόγω μεγέθους και φωτεινότητας – θα είναι σπάνια και εντυπωσιακή για τον επιπρόσθετο λόγο πως θα συμβεί ξανά 2033.

Το φαινόμενο στην Ελλάδα θα αρχίσει πριν την ανατολή του ήλιου, με τη μερική φάση της έκλειψης να ξεκινά στις 04:07., την ώρα δηλαδή που το φεγγάρι θα εισέρχεται βαθμιαία στη σκιά του πλανήτη μας.

Η ολική φάση της έκλειψης, κατά την οποία ολόκληρη η σελήνη θα έχει εισέλθει στη σκιά της Γης, υπολογίζεται να ξεκινήσει στις 5:11, το μέγιστο της έκλειψης θα παρατηρηθεί στις 5:47, ενώ το τέλος της ολικής φάσης στις 6:23. Στη συνέχεια το φεγγάρι θα χαθεί κάτω από τον δυτικό ορίζοντα.

Ακόμα και πριν ξεκινήσει η έκλειψη, το μέγεθος και η φωτεινότητα του φεγγαριού, ιδίως αν ο ουρανός είναι καθαρός, θα είναι εντυπωσιακά. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το φεγγάρι θα έχει πλησιάσει αρκετά τη Γη.

Επειδή η τροχιά της Σελήνης γύρω από την Γη δεν είναι κυκλική αλλά ελλειπτική, η απόσταση που μας χωρίζει από τον φυσικό μας δορυφόρο δεν είναι σταθερή, αλλά μεταβάλλεται μεταξύ μιας μέγιστης και μιας ελάχιστης τιμής.

Όταν η Σελήνη βρίσκεται στην μέγιστη απόστασή της από την Γη, όταν δηλαδή βρίσκεται στο απόγειό της, απέχει από τον πλανήτη μας περίπου 405.500 χλμ. ενώ στο περίγειό της, δηλαδή στην πλησιέστερη απόστασή της από την Γη απέχει περίπου 363.700 χλμ.

Το γεγονός αυτό κάνει την πανσέληνο να φαίνεται 14% μεγαλύτερη και 30% φωτεινότερη στο περίγειο απ’ ό,τι στο απόγειο, γι’ αυτό και λέμε τότε ότι έχουμε «υπερπανσέληνο».

Η επιστήμη του ματωμένου φεγγαριού και της κόκκινης ανατολής
Στη διάρκεια της σεληνιακής έκλειψης καθώς η Γη παρεμβάλλεται μεταξύ της Σελήνης και του Ήλιου, ρίχνει την σκιά της στην όψη της Σελήνης, καλύπτοντας όλο και μεγαλύτερο τμήμα της.

Όταν όμως η σκιά της Γης καλύψει την Σελήνη εντελώς, τότε ανάλογα με τις συνθήκες που θα επικρατούν (υγρασία, θερμοκρασία, περιεκτικότητα της ατμόσφαιρας σε σκόνη κλπ),η σκιά της Σελήνης θα αποκτήσει ξαφνικά μια κοκκινωπή απόχρωση. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό οφείλεται σ’ έναν φυσικό μηχανισμό παραπλήσιο μ’ αυτόν που χρωματίζει και τα δειλινά κόκκινα.

Το ορατό φως του Ήλιου αποτελείται από διαφορετικά μήκη κύματος, τα οποία αντιστοιχούν σε διαφορετικά χρώματα. Καθώς όμως το ηλιακό φως διέρχεται μέσα από την γήινη ατμόσφαιρα, τα μήκη κύματος που αντιστοιχούν στο μπλε τμήμα του ορατού φάσματος, «φιλτράρονται», διότι τα αιωρούμενα σωματίδια της ατμόσφαιρας σκεδάζουν (δηλαδή διασκορπίζουν προς όλες τις κατευθύνσεις) το φως με αυτά τα μήκη κύματοςσε πολύ μεγαλύτερο βαθμό.

Αντιθέτως, τα μήκη κύματος που αντιστοιχούν στο πορτοκαλί και στο κόκκινο τμήμα του ορατού φάσματος επηρεάζονται πολύ λιγότερο, γι’ αυτό και διασχίζουν την γήινη ατμόσφαιρα χωρίς να απορροφούνται ή να σκεδάζονται στον βαθμό που παρατηρείται στο μπλε τμήμα του ορατού φάσματος. Στην συνέχεια η γήινη ατμόσφαιρα «εκτρέπει» (διαθλά) αυτό το πορτοκαλί-κόκκινο φως προς την Σελήνη, το οποίο εντέλει ανακλάται από την επιφάνειά της,«χρωματίζοντάς» την μ’ ένα απόκοσμο κοκκινωπό φως.

Υπερπανσέληνος , ολική έκλειψη , Ματωμένο φεγγάρι 

 

 

 

Παλιότερα, με τη ματιά του διαστημικού λεωφορείου Discovery

 

Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος και Βαπτιστής και οι γονείς του (http://www.sansimera.gr, 24/6/2015)

........................................................

Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος και Βαπτιστής

Ο τελευταίος και μεγαλύτερος από τους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης. Ονομάζεται «Πρόδρομος», γιατί με το κήρυγμα και με το έργο του εσήμανε τον ερχομό του Ιησού Χριστού και «Βαπτιστής», διότι βάπτιζε τους ανθρώπους στον Ιορδάνη ποταμό και εβάπτισε και τον Ιησού Χριστό. Το βάπτισμα του Προδρόμου ήταν μία συμβολική πράξη καθαρμού εκείνων, που πήγαιναν σ’ αυτόν να εξομολογηθούν, ήταν όμως και ο τύπος του βαπτίσματος του Ιησού Χριστού, γι’ αυτό και ο Ιωάννης έλεγε: «Εγώ μεν εβάπτισα υμάς εν ύδατι, αυτός βαπτίσει υμάς  εν Πνεύματι Αγίω» (Μάρκου α΄ 8).

Ο Ιωάννης (εξελληνισμένος τύπος του εβραϊκού ονόματος Γιοχανάν, που σημαίνει «παρά Θεώ εύρον χάριν») γεννήθηκε με θαυμαστό τρόπο από τον ιερέα Ζαχαρία και τη γηραιά Ελισάβετ. Ήταν συγγενής του Ιησού Χριστού από την πλευρά της μητέρας του και έξι μόλις μήνες μεγαλύτερός του. Έζησε ασκητικό βίο στην έρημο και δεν δίστασε να ελέγξει απερίφραστα και κατά πρόσωπο την αδικία και την ηθική υπόσταση των ανθρώπων της εποχής του. Αυτό έγινε αιτία να συλληφθεί και να φυλακισθεί από τον τοπάρχη της Ιουδαίας Ηρώδη Αντύπα, που συζούσε παράνομα με την Ηρωδιάδα, σύζυγο του αδελφού του Ηρώδη Φιλίππου. Η Ηρωδιάδα έπεισε την κόρη της Σαλώμη να ζητήσει την «κεφαλήν του Ιωάννου επί πίνακι» (Μάρκου στ΄25) ως δώρο γενεθλίων και ο Ηρώδης Αντύπας για να την ευχαριστήσει διέταξε τον αποκεφαλισμό του Ιωάννη.

Ο  Ιωάννης ο Πρόδρομος και Βαπτιστής είναι από τους δημοφιλέστερους αγίους στην Ελλάδα. Θεωρείται προστάτης και φύλακας της κουμπαριάς και των νοσούντων από ελονοσία. Το όνομά του αποτελεί ένα από τα πιο συνηθισμένα βαφτιστικά ονόματα και είναι παράγωγο πολλών επωνύμων. Μεγάλος αριθμός εκκλησιών και ξωκλησιών φέρουν το όνομά του, καθώς και εκατοντάδες οικισμοί. Η μνήμη του τιμάται από τον Χριστιανισμό έξι φορές τον χρόνο:

• 7 Ιανουαρίου, Σύναξη του Τιμίου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου.
• 24 Φεβρουαρίου, Α' και Β' Εύρεσις της τιμίας κεφαλής του αγίου προφήτου, προδρόμου και βαπτιστού Ιωάννου.
• 25 Μαΐου, Γ' Εύρεσις της τιμίας κεφαλής του αγίου προφήτου, προδρόμου και βαπτιστού Ιωάννου.
• 24 Ιουνίου, Γενέθλιον του Τιμίου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου. Την παραμονή της εορτής κυριαρχούν πυρολατρικά έθιμα (Φωτιές τ’ Αϊγιαννιού).
• 29 Αυγούστου, Αποτομή της κεφαλής του Τιμίου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου. Η ημέρα θεωρείται πένθιμη και συνδέεται με αυστηρή νηστεία.
• 23 Σεπτεμβρίου, Σύλληψις Τιμίου Προδρόμου.

Απολυτίκιον

Μνήμη δικαίου μετ’ εγκωμίων· σοι δε αρκέσει η μαρτυρία του Κυρίου Πρόδρομε· ανεδείχθης γαρ όντως και Προφητών σεβασμιώτερος, ότι και εν ρείθροις βαπτίσαι κατηξιώθης τον κηρυττόμενον. Όθεν της αληθείας υπεραθλήσας, χαίρων ευηγγελίσω και τοις εν Άδη, Θεόν φανερωθέντα εν σαρκί, τον αίροντα την αμαρτίαν του κόσμου, και παρέχοντα ημίν το μέγα έλεος.

Παροιμίες για τους Γιάννηδες

• Σπίτι που δεν έχει Γιάννη προκοπή δεν κάνει.
• 45 Γιάννηδες ενός κοκόρου γνώση.
• Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει.
• Φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη.
• Τι είχες Γιάννη μ’ τι είχα πάντα.
• Ακόμα δεν τον είδαμε Γιάννη τόνε βγάλαμε.
• Να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι.
• Τι κάνεις Γιάννη; Κουκιά σπέρνω.

Περί Πηγών...

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/763#ixzz3dy6dcjKQ

 

.........................................................

 

 

Ζαχαρίας και Ελισάβετ

Ο Ζαχαρίας και η Ελισάβετ ήταν οι γονείς του Ιωάννη του Προδρόμου. Η μνήμη τους τιμάται από τη χριστιανική εκκλησία στις 5 Σεπτεμβρίου. Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσοι και όσες φέρουν τα ονόματα Ζαχαρίας, Ζαχαρούλα και Ελισάβετ.
Ο Ζαχαρίας ήταν αρχιερέας στο ναό της Ιερουσαλήμ επί του βασιλιά των Ιουδαίων Ηρώδη. Καταγόταν από την ιερατική τάξη Αβιά και ήταν δίκαιος και άμεμπτος (Λουκά ε΄25).
Δυσπίστησε στην αναγγελία του Αρχαγγέλλου Γαβριήλ ότι η στείρα γυναίκα του Ελισάβετ θα αποκτούσε γιο κι έμεινε κωφός και άλαλος μέχρι τη γέννηση του Ιωάννη του Προδρόμου, οπότε απηύθυνε ύμνο προς τον Θεό (Λουκά ε΄ 67-80).
Στο σπίτι του Ζαχαρία και της Ελισάβετ φιλοξενήθηκε η Θεοτόκος κατά τους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης της.
Μερικοί πατέρες της εκκλησίας (Μέγας Βασίλειος, Γρηγόριος ο Θεολόγος, Γρηγόριος ο Νύσσης, Ωριγένης κ.ά.) ταυτίζουν τον Ζαχαρία με τον συνονόματό του προφήτη, που φονεύθηκε «μεταξύ του ναού και του θυσιαστηρίου» (Ματθαίου κγ΄ 35).

Απολυτίκιο

Ιερωσύνης στολισμόν, περιβαλλόμενος σοφέ, κατά τον νόμον του Θεού, ολοκαυτώματα δεκτά, ιεροπρεπώς προσενήνοχας Ζαχαρία· και γέγονας φωστήρ, και θεατής μυστικών, τα σύμβολα εν σοι, τα της χάριτος, φέρων εκδήλως πάνσοφε, και ξίφει αναιρεθείς εν τω ναώ του Θεού, Χριστού Προφήτα, συν τω Προδρόμω, πρέσβευε σωθήναι τας ψυχάς ημών.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/953#ixzz3dy8BPORV

 

Πρώτο βραβείο φωτογραφίας σε παγκόσμιο διαγωνισμό για Έλληνα φωτογράφο ( http://www.imerisia.gr, 17/5/2014)

.............................................................
 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Πρώτο βραβείο φωτογραφίας σε παγκόσμιο διαγωνισμό για Έλληνα φωτογράφο

Περίμενε ώρες, επί δύο χρόνια, και έκανε πάνω από 3000 κλικ με τη φωτογραφική του κάμερα για να πετύχει ένα μικρό πουλάκι να πετάει πάνω από το νερό, ψάχνοντας για τροφή. Η υπομονή του και, κυρίως, η τεχνική του βραβεύτηκαν τελικά σε έναν παγκόσμιο διαγωνισμό φωτογραφίας, όπου παρά τον σκληρό ανταγωνισμό από τους χιλιάδες συμμετέχοντες, κατόρθωσε να κατακτήσει την πρώτη θέση!

Ο 35χρονος Νίκος Φωκάς είναι ο μεγάλος νικητής του Handbook of the Birds of the World (HBW)-World Bird Photo Contest, του παγκόσμιου διαγωνισμού φωτογραφίας πουλιών, που διοργάνωσαν για δεύτερη χρονιά οι εκδόσεις Lynx Edicions.

Η φωτογραφία, που χάρισε τη νίκη στον Έλληνα φωτογράφο, απεικονίζει ένα στακτοπετροχελίδονο (αλλιώς ωχροσταχτάρα ή Apus pallidus ή Pallid Swift), ένα αποδημητικό είδος, το οποίο περνά σχεδόν ολόκληρη τη ζωή του πετώντας. Αυτό, άλλωστε, υπονοεί και η επιστημονική ονομασία του, που προέρχεται από την αρχαία ελληνική άπους, Apous, που σημαίνει “χωρίς πόδια”.

 

 Ωχροσταχτάρα

“Στη μελέτη μου για το συγκεκριμένο πουλί παρατήρησα ότι πλησιάζουν πολύ κοντά στο νερό για να φάνε μικρά έντομα. Βρήκα, λοιπόν, ένα σημείο στα Σπάτα και ακολουθώντας μια ειδική τεχνική προεστίασης, έστησα 'καραούλι'. Η βραβευμένη φωτογραφία προήλθε μετά από 3000 αποτυχημένα κλικ σε διάρκεια 2 χρόνων” εξήγησε, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο κ. Φωκάς, ο οποίος εργάζεται ως περιβαλλοντολόγος στο Τμήμα Περιβάλλοντος του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών “Ελευθέριος Βενιζέλος”. Ξεκαθάρισε δε, ότι μια καλή φωτογραφία με πουλιά δεν είναι θέμα τύχης, όπως πιστεύουν μερικοί, αλλά απαιτεί αμέτρητες ώρες δουλειάς και μελέτης για το είδος.

“Να τονίσουμε, εξάλλου, ότι στους διαγωνισμούς φωτογραφίας, δεν δέχονται εικόνες που έχουν υποστεί μεγάλη επεξεργασία. Στέλνεις μάλιστα και την αρχική φωτογραφία προκειμένου η κριτική επιτροπή να δει την επεξεργασία στην εικόνα που συμμετέχει στο διαγωνισμό. Έτσι, η εικόνα από μόνη της πρέπει να είναι καλή. Προσωπικά, επειδή υστερώ στο photoshop, έκανα μια υποτυπώδη επεξεργασία στην εικόνα μου που κέρδισε” τονίζει ο 35χρονος φωτογράφος.

Η ενασχόληση με τη φωτογραφία άρχισε για τον κ. Φωκά, όπως λέει ο ίδιος, πριν από 5-6 χρόνια, όταν άρχισε να παρατηρεί τα πουλιά στο αεροδρόμιο. “Γενικότερα, βέβαια, μ' ενδιαφέρει και αγαπάω τη φύση και ιδιαίτερα τα πουλιά που έχουν σύνθετη και μυστηριώδη συμπεριφορά, απόρροια της ανάγκης για επιβίωση” σημειώνει.

Με προσόν λοιπόν την... ιώβεια υπομονή του και με πολύωρη μελέτη γύρω από την τεχνική της φωτογραφίας, ο κ. Φωκάς δηλώνει αποφασισμένος να συνεχίσει τις εξορμήσεις στην Αττική αλλά και σε υγροβιότοπους της Ελλάδας για να απαθανατίσει τα αγαπημένα του πουλιά που αποτελούν ένα εξαιρετικά δύσκολο είδος φωτογράφισης.

Σχολείο 1700 ετών ανακαλύφθηκε στην Αίγυπτο (18 Φεβ 2014 | tvxsteam tvxs.gr)

.............................................................

Σχολείο 1700 ετών ανακαλύφθηκε στην Αίγυπτο

12:54, 18 Φεβ 2014 | tvxsteam tvxs.gr/node/149130

 

 

Οι αρχαιολόγοι που εργάζονται στη δυτική έρημο της Αιγύπτου ανακάλυψαν ένα σχολείο 1.700 ετών περίπου, στους τοίχους του οποίου βρέθηκαν κείμενα γραμμένα στην αρχαία ελληνική γλώσσα, συμπεριλαμβανομένου και ενός κειμένου για την αρχαία χρήση των φαρμάκων που παραπέμπει στην Οδύσσεια του Ομήρου.

Το σχολείο -το οποίο έχει μικρούς πάγκους που χρησιμοποιούσαν οι μαθητές ως θρανία για να κάθονται, να διαβάζουν ή να στέκονται όρθιοι και να γράφουν στους τοίχους- χρονολογείται σε μια εποχή όπου η Αίγυπτος ελέγχεται από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και τα αρχαία ελληνικά ήταν ευρέως διαδεδομένα.

Σε χρήση για λιγότερο από 20 χρόνια, το κτίριο του σχολείου ενσωματώθηκε τελικά ως τμήμα ενός μεγάλου σπιτιού που περιείχε πολύχρωμα έργα τέχνης, συμπεριλαμβανομένων εικόνων των θεών του Ολύμπου, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Το σπίτι και το σχολείο βρίσκονται στην αρχαία πόλη Trimithis (σημερινή Amheida), η οποία βρίσκεται στην όαση Dakhla, 322 χιλιόμετρα περίπου δυτικά του ποταμού Νείλου. Το σπίτι, και μερικά από τα έργα τέχνης που φιλοξενούσε, ανακαλύφθηκαν για πρώτη φορά το 1979. Το 2001, ένα νέο πρόγραμμα έρευνας στην Amheida, που σήμερα χρηματοδοτείται κατά κύριο λόγο από το πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, οδήγησε στην ανακάλυψη του σχολείου, των ελληνικών συγγραμμάτων του και ακόμη περισσότερων σκηνών τέχνης που φιλοξενούσε.

Μια μοναδική ανακάλυψη

Στον αρχαίο κόσμο, τα σχολεία δεν αποτελούσαν αυτόνομα κτίρια αλλά φιλοξενούνταν συχνά σε άλλα μέρη - όπως σε ιδιωτικές κατοικίες, δημόσια κτίρια και ναούς - και, ως εκ τούτου, είναι πολύ δύσκολο για τους αρχαιολόγους να το προσδιορίσουν με ακρίβεια, αναφέρει η Raffaella Cribiore, καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, στο άρθρο της στο επιστημονικό περιοδικό Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik.

Παρόλο που οι αρχαιολόγοι γνωρίζουν την ύπαρξη κι άλλου αρχαίου σχολείου στην Αίγυπτο – του πανεπιστημίου στην Αλεξάνδρεια – το σχολείο στην Amheida είναι μοναδικό, γιατί βρέθηκε με κείμενα στους τοίχους του, δηλώνει η Cribiore. Τα κείμενα αυτά είναι «μια ακόμη απόδειξη ότι η διδασκαλία και η μάθηση πραγματοποιήθηκε εκεί, και επιβεβαιώνουν ότι ανήκουν στον μοναδικό κτίριο που έχει ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα από την αρχαιότητα, και που αναγνωρίζεται με βεβαιότητα ως σχολείο ενώ επιδεικνύει και εκπαιδευτικές δραστηριότητες», αναφέρει η Cribiore.

Για παράδειγμα, το κείμενο που αναφέρεται στην Οδύσσεια αφηγείται μια θρυλική ιστορία για την αρχαία χρήση φαρμακευτικών ουσιών: η Ελένη της Τροίας δίνει στους επισκέπτες της ένα φάρμακο (πιθανόν όπιο), το οποίο «παίρνει μακριά τη θλίψη και το θυμό, και φέρνει τη λήθη σε κάθε αρρώστια», αναφέρει το αρχαίο κείμενο. «Όποιος το πιεί αναμεμειγμένο σε κύπελλο δεν θα αφήσει να πέσει ένα δάκρυ στο μάγουλό του κατά τη διάρκεια αυτής της ημέρας τουλάχιστον. Μιμηθείτε». Η λέξη «Μιμηθείτε» φαίνεται να υποδεικνύει στους μαθητές ότι θα πρέπει να αντιγράψουν το κείμενο με κάποιο τρόπο. Αρχαίες πηγές αναφέρουν ότι μερικοί άνθρωποι πίστευαν ότι αυτό το απόσπασμα είχε μια τέτοια μαγική ποιότητα που μπορούσε να ηρεμεί τους νέους.

Σε ένα διαφορετικό δωμάτιο του σχολείου, η ομάδα ανακάλυψε ένα άλλο κείμενο που αποτελείται από ένα δάσκαλο να προτρέπει τους μαθητές του να αποκτήσουν τέτοιες ρητορικές ικανότητες που να φτάνουν μέχρι το επίπεδο διαφόρων θεοτήτων, όπως του αρχαίου Έλληνα θεού Ερμή. Προέτρεψε επίσης τους μαθητές να δουλέψουν σκληρά. «Να είστε τολμηροί, αγόρια μου.  Ο μεγάλος θεός θα σας ανταμείψει με ένα όμορφο στέμμα πολλαπλής αρετής», αναφέρει μέρος του κειμένου. «Δούλεψε σκληρά για μένα, ο κόπος κάνει τους άνδρες ανδροπρεπείς ...».

Το σχολείο τελείωσε

Το σχολείο δεν ήταν σε χρήση για μεγάλο χρονικό διάστημα, ίσως επειδή ο δάσκαλος μετακινήθηκε ή έχασε τη ζωή του, σύμφωνα με τους ερευνητές. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, «το σχολείο ήταν ο δάσκαλος και έπαψε να υπάρχει όταν ο τελευταίος μετακινήθηκε ή πέθανε», γράφει η Cribiore. Αφού έκλεισε, το σχολικό κτίριο ενσωματώθηκε σε ένα κοντινό σπίτι που ανήκε σε έναν σύμβουλο της πόλης με το όνομα «Serenos», ο οποίος χρησιμοποίησε μέρος του ως αποθηκευτικό χώρο.

Το 1979, οι ερευνητές βρήκαν μια εικόνα των θεών του Ολύμπου στο σπίτι του Serenos και οι πρόσφατες ανασκαφές έφεραν στο φως περισσότερα έργα ζωγραφικής μεταξύ των οποίων και μια σκηνή συμποσίου με έναν άνδρα να παίζει φλάουτο. Σε ένα δωμάτιο, σχεδόν κάθε επιφάνεια «ήταν διακοσμημένη, είτε με πολύχρωμα γεωμετρικά μοτίβα ή με ζωντανές σχηματικές παραστάσεις, έτσι ώστε η εμπειρία της εισόδου στο χώρο, για πρώτη φορά κατά την αρχαιότητα θα πρέπει να ήταν συντριπτική», έγραψε η Susanna McFadden, καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο Fordham, σε ένα βιβλίο με τίτλο «Actes du XII Colloque de l' Association International pour la Peinture Murale Antique». (Το βιβλίο θα δημοσιευθεί από τον εκδοτικό οίκο Internazionale L' Associazione per la Pittura murale antica).

Ο Serenos φαίνεται να είχε μια εκτίμηση για τα μαθήματα που λάμβανα χώρα στο σχολείο και διατήρησε το κείμενο του καθηγητή που προτρέπει τους μαθητές να εργαστούν σκληρά και να ανυψώσουν τις ρητορικές τους ικανότητες, αναφέρει η  Cribiore. Οι ιδιοκτήτες του σπιτιού κατά πάσα πιθανότητα «εκτίμησαν την εμφάνιση και το περιεχόμενό του, το οποίο θα μπορούσε να εκληφθεί ως σημάδι της πολιτιστικής τους εκλέπτυνσης», γράφει η Cribiore.

Το κείμενο που γράφτηκε από τον καθηγητή εκδόθηκε για πρώτη φορά στην έκδοση του 2008 του επιστημονικού περιοδικού Journal of Roman Archaeology.

Πηγή: erroso.blogspot.gr

"Η Συμφωνία της Γκράβας" από τις ΑΣΤΥρίες (05 Σεπ 2013 | tvxsteam tvxs.gr)

........................................................

Η Συμφωνία της Γκράβας

08:42, 05 Σεπ 2013 | tvxsteam tvxs.gr/node/137605

 

Το καλοκαίρι του 1997 ψηφίζεται ο νόμος 2525 που θεσπίζει την δημιουργία του Ενιαίου Λυκείου με την κατάργηση των Τεχνικών & Γενικών, την εισαγωγή πανελληνίων εξετάσεων στην Β` Λυκείου και την καθιέρωση του Εθνικού Απολυτηρίου.  Το φθινόπωρο του 1998 ο τότε Υπουργός Παιδείας Γεράσιμος Αρσένης δέχεται τις πρώτες αντιδράσεις από την μαθητική κοινότητα. Η “σχολική επιταγή” απαντούσε με δυναμισμό τότε με το σύνθημα “Κάτσε καλά Γεράσιμε!”. Το Νοέμβριο του ιδίου έτους μαθητές θέτουν σταδιακά υπό κατάληψη περίπου 2500 δημόσια σχολεία σε όλη την χώρα. Το μεγάλο σχολικό συγκρότημα της Γκράβας είναι ο πρωτεργάτης των κινητοποιήσεων και ο πρωτεργάτης των κινητοποιήσεων. Μέχρι τα Χριστούγεννα του 1998 η Γκράβα γίνεται το σχολείο ορόσημο του μαθητικού αγώνα. Από τις ΑΣΤΥρίες

Στις τηλεοπτικές συνδέσεις από τον χώρο των καταλήψεων της Γκράβας εμφανίζεται τότε ο ιδιαίτερα πολιτικοποιημένος 16χρονος Γαβρίλος Τσαρκαντζόγλου. Με έμφαση δηλώνει στους δημοσιογράφους για την εξέλιξη των διεκδικήσεων: «Εμείς δεν θα πάμε σε νέα Βάρκιζα». Το τεταμένο κλήμα στην εκπαίδευση φέρνει συνεχίσεις μαθητικές πορείες και αποκλεισμούς δρόμων. Η κυβέρνηση μετά τις έντονες πιέσεις που ασκήθηκαν από την κοινωνία και με τις καταλήψεις σχολείων να κρατούν πάνω από τρεις μήνες, αναγκάζεται να υποχωρήσει σε αρκετές ευνοϊκές προτάσεις των μαθητών. Κυριότερη από αυτές ήταν η μείωση του συντελεστή βαρύτητας των εξετάσεων στην Β’ Λυκείου. Η γρήγορη ανακωχή των μαθητών και το άνοιγμα του μεγαλύτερου σχολικού συγκροτήματος μετά από μήνες μεταφέρεται από τις εφημερίδες ως «Η Συμφωνία της Γκράβας» μεταξύ μαθητών και Υπουργείου Παιδείας. Σηματοδοτώντας έτσι την επίσημη λήξη των μαθητικών κινητοποιήσεων.

Εκείνη την εποχή τα σχολεία της Γκράβας γνωρίζουν “ημέρες δόξας” στα βραδινά δελτία ειδήσεων. Για τους περισσότερους αθηναίους το σχολικό συγκρότημα αποτελεί ένα θρύλο. Ζωντανό πυρήνα για την περιοχή των Πατησίων αλλά για πολλούς και κέντρο παραβατικότητας πολλών ειδών. Οι παλαιότεροι καθηγητές και μαθητές θυμούνται με δέος τις πρώτες σχολικές καταλήψεις το 1991 ενάντια στα σχέδια του Γ. Σουφλιά. Μεγάλοι βανδαλισμοί, εμπόριο ναρκωτικών σε ισχύ και απειλητικές δράσεις μαθητών είναι η παρακαταθήκη για την Γκράβα από εκείνη την περίοδο. Τα τελευταία χρόνια καταγράφηκαν αντιδράσεις για δραστηριότητες εκπαιδευτικούς που θέλησε να ενσωματώσει μετανάστες στην σχολική κοινότητα.

 

Ο βασικός πυρήνας του σχολικού συγκροτήματος της Γκράβας λειτούργησε στις αρχές του `70. Ο Κώστας Φινές, που ανήκε στην ομάδα που σχεδίασε το κτίριο το 1969, εξηγεί πως το αρχικό πλάνο: «…δεν ήταν μια εξυπνάδα. Δημιουργήθηκε με κριτήρια τον προσανατολισμό, τον ηλιασμό και την εύκολη κατασκευή. Μια κτιριολογία περιορισμένη αλλά ευκρινής, για να βρίσκει ο μαθητής αμέσως αυτό που ήθελε… Για εμένα αυτό το έργο δεν είναι από τα αγαπημένα μου, αν όμως κάποιος μου εγγυάτο την αρχική χρήση θα το υπέγραφα και σήμερα». Ήταν η περίοδος που το καθεστώς μέσα από ένα μεγάλο σχέδιο στέγασης στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση σκόπευε να λύσει το πρόβλημα πρόβλημα με μεγάλα και λιτά στην χρήση διδακτήρια.
 

 Τα σχολικά κτίρια έχουν παραλληλόγραμμα σχήματα, ενώνονται με στεγασμένους διαδρόμους, και ανά μεταξύ τους διαθέτουν μικρά εσωτερικά αίθρια (αυλές). Οι στεγασμένοι διάδρομοι έδιναν αρχικά την δυνατότητα ελεύθερης κίνησης στους μαθητές και χρήσης των πλαϊνών μερών τους ως καθιστικών και μικρών πάρκων. Παράλληλα τα δώματά τους μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως αυλές ή χώροι άθλησης.

 

 

Το σχολικό συγκρότημα της Γκράβας σε 

πανοραμική φωτογραφία από τον ομώνυμο 

λόφο των Πατησίων

Παρά τους αρχικούς θετικούς σχεδιασμού το πρόβλημα εύρεσης σχολικής στέγης που υπήρχε στο Γαλάτσι στα τέλη του `70, δημιούργησε την συνεχιζόμενη προσθήκη νέων κτιρίων. Συνέπεια αυτού ήταν οι διαδρόμοι ολοένα και να απομονώνονται από τις αυλές. Αρκετά σημεία που έπρεπε να είναι ανοιχτά, γέμιζαν πλέον να ξεχωρίζει ο ζωτικός χώρος του κάθε σχολείου που δημιουργούνταν. Έτσι παρά την πρωτοποριακή ιδέα που υπήρχε οι παρεμβάσεις χωρίς σχεδιασμό δημιούργησαν για την Γκράβα την εικόνα μιας μαθητικής φυλακής.

 

Όπως έχει αναφέρει ο καθηγητής αρχιτεκτονικής Γιώργος Τζιρτζιλάκης η Γκράβα: «Είναι προϊόν μιας σειράς διαγωνισμών του ΟΣΚ, που τότε βρισκόταν στην πιο ελκυστική του περίοδο, αντιμετωπίζοντας τα σχολεία ως πεδία αρχιτεκτονικού πειραματισμού. Ο πρωταρχικός στόχος ήταν να γίνει κάτι παρόμοιο με τα πανεπιστημιακά campus. Τελικά, η Γκράβα “συμπύκνωσε” τη δυσοίωνη πλευρά της νεωτερικότητας. Στο “σώμα” της υπάρχουν έντονα τα σημάδια της μάταιης φούριας μιας ολόκληρης εποχής».

 

Σήμερα στο δαιδαλώδες σχολικό συγκρότημα της Γκράβας κινούνται καθημερινά 4000 μαθητές. Σε αυτό συστεγάζονται 3 νηπιαγωγεία, 3 Δημοτικά, 6 Γυμνάσια, 6 Γενικά Λύκεια, 3 Επαγγελματικά Λύκεια, το ΙΕΚ Γαλατσίου, 2 παιδικοί σταθμοί του Δήμου Αθηναίων, με μια λέσχη φιλίας και ένα σύστημα προσκόπων.

 

Το 1993 προστέθηκε στη βόρεια πλευρά του συγκροτήματος το Αθλητικό Κέντρο «Αντώνης Τρίτσης» του Δήμου Αθηναίων. Σήμερα διαθέτει μικρό γήπεδο στίβου και γήπεδα καλαθοσφαίρισης. Το 2008 ολοκληρώθηκαν οι μαζικές εργασίες που έκανε ο πρώην Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων. Με αυτούς ανακαινίστηκαν τα σχολικά κτίρια, δημιουργήθηκαν νέα εργαστήρια και τροποποιήθηκε όλο το σύστημα θέρμανσης με χρήση φυσικού αερίου.

 

Όσο για το όνομα Γκράβα ή Γράβα προέρχεται από την αρβανίτικη διάλεκτο και σημαίνει χαράδρα ή κρημνός. Πιθανόν το τοπωνύμιο προήλθε από τον λόφο με τα απότομα βράχια που υπάρχει στο βόρειο τμήμα του σχολικού συγκροτήματος. Την ιδιαιτερότητα της περιοχής μαρτυρεί και το μικρό εγκαταλελειμμένο καμίνι που υπάρχει στην αρχή του πάρκου στην οδό Πάσσωφ. Η ιδιαιτερότητα του εδάφους δικαιολογεί δηλαδή την λειτουργία μικρού λατομείου στη περιοχή μέχρι τα μέσα του '50.

 

Το επίσημο όνομα της περιοχής είναι Κυπριάδου από την επωνυμία της εταιρείας «Κυπριάδης – Κυριαζής & Σία» που είχε αναλάβει μετά το 1923 την ανοικοδόμηση στην περιοχή.
 

Το σχολικό συγκρότημα της Γκράβας βρίσκεται στα όρια του Γαλατσίου με το 5ο Διαμέρισμα του Δήμου Αθηναίων.

ΑΣΤΥρίες 

Παγωτό: Η πιο νόστιμη ιστορία (φωτογραφίες) (26 Μάιος 2013 | Katrin Alamanou tvxs.gr)

...........................................................

Παγωτό: Η πιο νόστιμη ιστορία (φωτογραφίες)

09:42, 26 Μάιος 2013 | Katrin Alamanou tvxs.gr/node/129744

 

Το αγαπημένο γλύκισμα του καλοκαιριού, το παγωτό, έχει τη δική του παγκόσμια και γλυκιά ιστορία, Με τις πρώτες γραπτές πηγές να προέρχονται από την Κίνα, η ιστορία του παγωτού περνά από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, τη Μεσοποταμία, τη Σικελία, την Κωνσταντινούπολη, φτάνει στις αριστοκρατικές Βερσαλλίες της Γαλλίας και εν συνεχεία επεκτείνεται σε ολόκληρη την Ευρώπη και την Αμερική, και εν τέλει σε όλο τον κόσμο. Της Κατρίν Αλαμάνου

Χιόνι, γάλα και βρασμένο ρύζι είναι τα συστατικά του πρώτου παγωτού από την Κίνα, όπως αναφέρεται σε πηγές του 600 π.Χ. Ο πάγος διατηρούταν για εβδομάδες σε υπόγειες αποθήκες.

Από χιόνι, μέλι και πολτό φρούτων, ήταν φτιαγμένο το παγωμένο γλύκισμα που δοκίμασε ο αυτοκράτορας Νέρων (54 – 68 μ.Χ.), στη Ρώμη. Ήταν κατά πάσα πιθανότητα ο πρώτος άνθρωπος που δοκίμασε παγωτό στη Δύση.

Γρανίτες από χιόνι, χυμό και κομμάτια φρούτων έφτιαχναν οι κάτοικοι της Σικελίας, σε μια παραλλαγή των σερμπετιών που έφεραν οι Άραβες περίπου το 800 μ.Χ, όταν κατέλαβαν το νησί. Πολλούς αιώνες αργότερα ο βασιλιάς Βίκτωρ - Αμεδαίος Β' σημείωσε το 1718 στο ημερολόγιό του πόσο τον εκνεύριζε η συνήθεια των συμβούλων του στο Παλέρμο να απολαμβάνουν σε κάθε περίσταση μια γρανίτα, ακόμη και κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων.

Στο σαράι του σουλτάνου της Κωνσταντινούπολης, όπως μνημονεύουν πολλοί περιηγητές του 16ου αιώνα, υπήρχαν αποθήκες πάντα γεμάτες με χιόνι για το αραίωμα των σερμπετιών ενώ οι καλεσμένοι εντυπωσιάζονταν με τις κούπες για τα επιδόρπια, φτιαγμένες από παγωμένους χυμούς φρούτων.

(Πατήστε πάνω στις εικόνες)

^{Κωνσταντινούπολη, 1890-1900.}

Πολύ πιο κοντά στο σημερινό παγωτό ήταν η συνταγή που εφηύραν οι Ιταλοί στις αρχές περίπου του 17ου αιώνα: Ζέσταιναν ένα μείγμα κρέμας γάλακτος και ζάχαρης, το αρωμάτιζαν με πολτό φρούτων και το χτυπούσαν για ώρα μέσα σε ένα λουτρό από σπασμένο πάγο και αλάτι.

Μέχρι τα μέσα του αιώνα οι γρανίτες και τα παγωτά είχαν φθάσει ως τις Βερσαλίες, αλλά η τιμή τους ήταν αρχικά απαγορευτική για τους κοινούς θνητούς. Μερικές δεκαετίες αργότερα η συντεχνία των λεμοναδοποιών παρασκεύαζε καθημερινά «αρωματικό χιόνι» και το μοίραζε στα cafe των Παρισίων. Οι Γάλλοι μετά από έναν αιώνα μετέτρεψαν τη γρανίτα στο γνωστό σορμπέ, με την προσθήκη ασπραδιού αυγού. Το σορμπέ πάγωνε συνήθως σε καλούπια σχήματος φρούτων.

Ο πρώτος παγωτατζής στην ιστορία, πάντως, ήταν φυσικά Ιταλός. Λεγόταν Φραντσέσκο Προκόπιο Κούτο και ξεκίνησε τη δουλειά του το 1686 ενώ στη συνέχεια άνοιξε ένα κατάστημα στο Παρίσι, το «Λε Προκόπ», που υπάρχει μέχρι σήμερα.

^{Λονδίνο, 1877.}

Τα παγωτά πήραν τα πρωτεία από τις γρανίτες κάπου στα τέλη του 18ου αιώνα, στη χώρα των καινοτομιών, τις ΗΠΑ. Ο πρόεδρος Τζορτζ Ουάσιγκτον ενθάρρυνε τους μαγείρους του να ανακαλύπτουν νέες συνταγές παγωτού.

_{Βόρεια Καρολίνα, ΗΠΑ. 1900-1910.} 

Το 1843 μια νοικοκυρά από το Νιου Τζέρσεϊ κατασκεύασε το 1843 την πρώτη χειροκίνητη παγωτομηχανή και μέσα σε τρεις δεκαετίες είχαν κιόλας εμφανιστεί 70 βελτιωμένοι τύποι της.

^{Λουϊζιάνα, 1940.}

Η τεράστια ζήτηση ώθησε το 1851 τον Τζέικομπ Φάζελ να ιδρύσει στη Βαλτιμόρη την πρώτη βιομηχανία παγωτού ενώ ο Ερνεστ Χάμγουι, ένας σύριος μετανάστης στο Σεντ Λούις, έφτιαξε το 1904 τον πρώτο πύραυλο της ιστορίας (που τότε ονομαζόταν χωνάκι), εκτοξεύοντας τις πωλήσεις σε δυσθεώρητα ύψη.

Το παγωτό στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα η πρώτη γαλακτοβιομηχανία άνοιξε το 1934, στον Βοτανικό. Λίγα χρόνια αργότερα άνοιξε και στη βόρεια Ελλάδα μεγάλη γαλακτοβιομηχανία, με έδρα τις Σέρρες. Τότε κυκλοφόρησε το πρώτο τυποποιημένο παγωτό.

Οι πλανόδιοι παγωτατζήδες έγιναν σύμβολο μιας μεταπολεμικής Ελλάδας που εκσυγχρονιζόταν.  Με το καρότσι τους γεμάτο παγωμένη κρέμα και παγωτά κασάτα περιφέρονταν στις γειτονιές και πούλαγαν την γλυκιά πραμάτια τους. Μέσα σε ένα μεγάλο κάδο με χιόνι (ή  έτοιμο πάγο αργότερα), έριχναν στρώσεις αλάτι για να διατηρείται η θερμοκρασία κάτω από το μηδέν. Εκεί βύθιζαν ένα δεύτερο κάδο πιο μικρό, γεμάτο παγωτό, το οποίο κάθε λίγο ανακάτευαν με μια μεγάλη ξύλινη κουτάλα για να μην κρυσταλλώσει.

Σήμερα οι έλληνες προτιμούν να αγοράζουν παγωτά από περίπτερα ή 

μικρά μαγαζιά. Σε ποσοστό πάνω από 40%, προτιμούν το παγωτό ξυλάκι.

Ιταλικό ή Αμερικανικό;

Δύο είναι οι βασικές συνταγές παγωτού που χρησιμοποιούνται ευρέως στη Δύση, σήμερα, το λεγόμενο αμερικανικού τύπου και το ιταλικό (gelato).

 

Το ιταλικό gelato φτιάχνεται μόνο με πλήρες γάλα, χωρίς αβγά και 

έχει πυκνή σύσταση και έντονη γεύση. Αντίθετα, το παγωτό αμερικα-

νικού τύπου είναι πιο λιπαρό, γιατί φτιάχνεται με κρέμα γάλακτος 

 και είναι ελαφρύ σαν αφρός, γιατί το 50% του όγκου του αποτελείται 

από αέρα.

 

Το αμερικανικό είναι πιο ανθυγιεινό καθώς περιέχει 10-12% λιπαρά ενώ 

το gelato με την πλούσια γεύση περιέχει μονο 4-5%.

^{Παλέρμο, Σικελία, 1943. Αμερικανός στρατιώτης που βρήκε στη} 

^{Σικελία συγγενείς του, με τις τρεις εξαδέλφες του.}

Το Ανατολίτικο

Dondurma είναι στα τουρκικά το παγωτό. Η νοστιμότερη γεύση του είναι το Kaymaklı Dondurma (καϊμακλί ντοντουρμά), δηλαδή το παγωτό καϊμάκι, που φτιάχνεται από γάλα γίδας, ζάχαρη, σαλέπι και μαστίχα. Θεωρείται ότι προέρχεται από το Καχραμάνμαρας, μια περιοχή στα βάθη της νοτιοανατολικής Τουρκίας. Το Kahramanmaraş φημίζεται για την παραγωγή του σαλεπιού και ενός αλευριού που παράγεται από αποξηραμένους κονδύλους ορχιδέας, συστατικά που χρησιμοποιούνται στη παραγωγή του dondurma.

Πρόκειται για ένα «ελαστικό παγωτό» που κόβεται και με μαχαίρι. Στη Συρία το πασπαλίζουν με πράσινο φιστίκι.

Πράσινο του τσαγιού

Μια ιδιαίτερη και δροσιστική γεύση παγωτού είναι η ιαπωνική εκδοχή με πράσινο τσάι. Η γεύση αυτή είναι πολύ δημοφιλής στην Ιαπωνία, στη Νότια Κορέα και σε πολλές χώρες τις Νοτιοανατολικής Ασίας.

Και μια συνταγή με ρετρό διάθεση

Από τις εκατοντάδες συνταγές παγωτού που μπορεί να βρει κανείς στο διαδίκτυο ξεχωρίζει το «παγωτό λουκούμι», με κρέμα γάλακτος, ζάχαρη, αυγά, λουκούμια με γεύση κατά προτίμηση τριαντάφυλλο και σπόρους ροδιού. Ολόκληρη η συνταγή στο blog tantekiki.blogspot.gr.

Πηγές:
-Δαβίας, Ορέστης, «Από τα αιώνια χιόνια... στο βιομηχανοποιημένο παγωτό», Το Βήμα, 1-08-1999.
-Το παγωτό έχει τη δική του ιστορία, tanea.gr, 2-10-2012.
-Μπλέτσας, Ευτύχης, «Σήμερον το Παγωτό», bletsas.gr, 25-08-2011
-«Η Γαστρονομία ανατολικά του Ευφράτη», mirsini.gr.
-Library of Congress, loc.gov.
-flickr.com/commons.