"Έλα, ανοίξου!..." Φωτό: T. Ferdus (facebook/Χρύσα Κακατσάκη 20/11/2015)

.............................................................................

                         Έλα, ανοίξου!...

Φωτό: T. Ferdus

Η εθνική μας γιορτή στους Αρκιούς... από τη φίλη στο fb Sofia Lampiki (facebook, 28/10/2015)

.............................................................

   Η εθνική μας γιορτή στους Αρκιούς...

Μια Ελληνίδα δασκάλα στη Δανία διηγείται πώς διδάσκονται οι μικροί μαθητές (tvxs.gr 24 Μάιος. 2015)

.............................................................

Μια Ελληνίδα δασκάλα στη Δανία διηγείται πώς διδάσκονται οι μικροί μαθητές

 

 

tvxs.gr 24 Μάιος. 2015

 

Μια Ελληνίδα δασκάλα είχε την ευκαιρία να ζήσει από κοντά μια τυπική ημέρα σε σχολείο της Δανίας. Ακολουθούν οι περιγραφές της δασκάλας για τον τρόπο διδασκαλίας σε παιδιά Α και Β Δημοτικού καθώς  παράθεση σχετικών φωτογραφιών από τους χώρους του σχολείου.

Θα ξεκινήσω να σας μιλάω για το ταξίδι μου σήμερα…

Και αρχικά θα μιλήσω για το σχολείο εκεί.

Δε θα αναφερθώ στο εποπτικό υλικό που έχει κάθε αίθουσα  ούτε στην  τεράστια βιβλιοθήκη και όλα αυτα που είδα και ετριβα τα ματια μου….

Κάθε μέρα λοιπόν 8 παρά 5 ήμουν στο σχολείο. Κυρίως βρισκόμουν στη 4η τάξη οπου τη δασκάλα την είχα γνωρισει τον Απρίλη όταν  ειχε ερθει αυτη στην Κρητη…

Μάθημα λοιπόν στην δευτέρα δημοτικού….

8 η ωρα το πρωί και είμαι σε ένα χωρο του σχολείου με πολλά πολλά παιδιά.

Τα δευτεράκια και τα πρωτάκια κάθονται άλλα κάτω και άλλα ειναι ξαπλωμένα.Κρατάνε χνουδωτά αρκουδάκια και μαξιλαράκια. Μια δασκάλα διαβάζει ένα παραμύθι.

Κάθε μέρα ένας δάσκαλος διαβάζει στα παιδιά και απο ένα παραμύθι…

Ετσι ξεκινάει η μερα των παιδιών εκεί…

Δεν υπάρχει κανένα άγχος για την ύλη.

Μπαινουμε σε τάξη. Τα μικρά μαζί με τη δασκάλα παίζουν ένα παιχνίδι για να είναι έτοιμα τα αυτακια, τα μάτια, και η γλώσσα να μάθουν καινούρια πράγματα.

Εκεινη τη μερα είχαν να διδαχθούν κάτι αντίστοιχο τα δικα μας στρ μπρ, τζ κτλ. (εμας τα μαθαινουν στην πρωτη )

Ελεγε τη λεξη η δασκάλα, συλλάβιζε ένα παιδι τη λέξη και ολα μαζί την εγραφαν. Αυτό κράτησε ενα 12 λεπτο.

Μετα βλέπω τα παιδια να βγαίνουν έξω. Η συνάδελφος μου είπε πως βγήκαν ένα μικρό διάλειμμα γιατί ήταν πολλές οι νέες πληροφορίες και πρέπει να ξεκουραστούν…

Μετά το 5 λεπτο διάλειμμα τα παιδιά πηραν το καθένα απο ένα βιβλίο (πάνω 60 είχε η αίθουσα) και άρχισε να διαβάζει όπου ήθελε..

Είδα παιδιά κάτω απο θρανία, κάτω απο καρέκλες, σε γωνιές κρυμμένα πίσω απο παραβάν, στη δίπλα αίθουσα που ειναι γεμάτη καναπέδες…ένα πάνω σε μια καρέκλα ορθιο να στηρίζει το βιβλιο στην ντουλάπα.

Όποιο δεν ήθελε να διαβάσει άλλο μπορούσε να παίξει γιατί στην αίθουσα υπήρχαν καλάθια με παιχνίδια!!!
Έτσι τέλειωσε το πρώτο δίωρο στην τάξη αυτή. Ειχαν 2 ωρες Γλώσσα όπως και στην Ελλάδα.

Κανένα άγχος καμία πίεση…Παιχνίδι και διασκέδαση…Η υλη δεν είναι τοση οση στην πατριδας μας. Είδα σε βιβλία μαθηματικών της Στ τάξης πράγματα που εμενα φετος τα εμαθαν τα παιδια στην Γ.

Και ειδα ποσο χαρουμενα είναι τα παιδια εκει….

Αν εγω έβγαζα τα παιδιά κάθε μέρα έξω για να ξεκουραστούν θα έλεγαν “Δε της φτάνει που ολο καθεται κανει και παραπανω διάλειμμα….

Η βιβλιοθήκη!!!

Πρώτη μέρα στο σχολείο της Δανίας. Τα παιδιά μία φορά την εβδομάδα έχουν μάθημα στη βιβλιοθήκη. Πρέπει να διαλέξουν ένα βιβλίο για να πάρουν στο σπίτι και ένα για να έχουν στο σχολείο.. Ρίξτε μια ματιά….Δε φωτογράφισα όλη τη βιβλιοθήκη, ούτε όλους τους υπολογιστές, εκτυπωτές που υπήρχαν εκεί….

Πηγή: Fresheducation / amprakatampra

«To Walk or Not to Walk?... That is (the) Education...» (Σκέψεις μετά από δυο βόλτες στο Ναύπλιο) της Σοφίας Ελευθεριάδη (http://argolika.gr, 22 Μαΐου 2015)

...........................................................

«To Walk or Not to Walk?... That is (the) Education...» (Σκέψεις μετά από δυο βόλτες στο Ναύπλιο)

(http://argolika.gr, 22 Μαΐου 2015)

της Σοφίας Ελευθεριάδη, Εκπαιδευτικoύ (Σχολή Φιλοσοφικής, τμήμα Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας , ΕΚΠ)

Ας μου επιτραπεί η χρήση - ευελπιστώ, επιτυχής - της πιο θλιμμένα αναπάντητης φιλοσοφικής αναρώτησης του διάσημου Άμλετ "To Be or not to Be...That is the Question..."- "Nα Ζει κανείς ή να μη Ζει...ιδού η Απορία...", αλλά η αφήγηση της μικρής - πλην, όμως, αξιοπρόσεκτης - μικρής μας ιστορίας, φαντάζομαι ότι θα δικαιώσει τον τίτλο της!

Όλα ξεκίνησαν πολύ απλά - όπως και σχεδόν τα πάντα στην Εκπαίδευση: η υλοποίηση ενός Προγράμματος με θέμα την Τοπική Ιστορία, για το Στ2 του 4ου Δημοτικού Σχολείου Ναυπλίου, από την εμπνευσμένη δασκάλα τους, Μαρία Κουκουβέ, σχεδιάστηκε και από τις δυο μας με τέτοιο τρόπο, ώστε κάποιες γοητευτικά κρυμμένες γωνιές της πόλης μας να γίνουν τα σημεία επαφής ανάμεσα στους μαθητές μας και στο παρελθόν του Ναυπλίου, που, όλοι αγαπάμε αλλά, δυστυχώς, δεν έχουμε συχνά την ευκαιρία να το ζήσουμε μέτρο-μέτρο, σε διαδρομές που απέχουν παρασάγγας από τα πασίγνωστα τουριστικά μονοπάτια που μονοπωλούν το ενδιαφέρον χρόνια τώρα.

Ευέλικτη η ομάδα μας και στις δύο - υπέροχες, κατά γενική ομολογία - βόλτες μας: εγώ, τα παιδιά, μαμάδες που, μετά από ανοιχτή πρόσκληση του τύπου "όσοι πιστοί, προσέλθετε ", πολύ ευχάριστα περπάτησαν μαζί μας, σακίδια πλάτης, τσαντάκια, φωτογραφικές μηχανές, tablets, κινητά με πολλά megapixels, μπάλες βόλεϊ και ποδοσφαίρου, αθλητική περιβολή!
Στην πρώτη βόλτα μας βάλαμε στόχο - φωτογραφικό και γνωστικό- τις θαυμάσιες Κρήνες της πόλης μας: τη Μαρμαρένια Βρύση, αυτήν πίσω από την Πυροσβεστική, τις δυο στην πλατεία πριν από τον Άγιο Σπυρίδωνα και, τέλος, αυτήν πίσω από το Τριανόν - την οποία, ευτυχώς πετύχαμε πριν βανδαλιστεί (και καθαριστεί, φυσικά, αργότερα ). Με αρωγό το βιβλίο "ΚΡΗΝΕΣ", (εκδ. ΟΔΥΣΣΕΑΣ ), των φιλτάτων συναδέλφων Φιλολόγων Μπαρδάκου Λευτέρη και Τότσικα Αλέξη, περπατήσαμε ένα γεμάτο δίωρο, παρακαλώ, όχι απλά αγόγγυστα, αλλά πολύ πολύ ζωηρά!

Στη δεύτερη βόλτα μας, στόχοι ήταν οι Πλατείες μας και λεπτομέρειες Ιστορικών και μη κτιρίων -πολύτιμος ξεναγός η ακούραστη κυρία Τίνα Γκιόλα, θησαυρός γνώσεων κι επικοινωνιακό ταλέντο στην περιγραφή και την περιήγηση: πλατεία Δημαρχείου, Άη- Γιώργη, Άγγελου Τερζάκη, Φιλελλήνων, Συντάγματος - και ρόπτρα, πινακίδες, μπαλκόνια...

Εννοείται, πως, μετά από κάθε μία περιήγηση, προσφιλέστατος προορισμός η πλατεία Συντάγματος, για κουβεντούλα, ξεκούραση, χαλάρωση και καφεδάκι οι μεγάλοι - για ξεκούραση-παιχνίδι-λουκουμάδες οι μικροί! Εκ των ων ουκ άνευ, το διαρκές ζουζούνισμα των "εξερευνητών" μπροστά από κάθε σημείο ξενάγησης- και η κούραση, κούραση: Σερνόμασταν μέχρι να φτάσουμε σχολείο πριν χτυπήσει το κουδούνι για σχόλασμα!

Στο "δια ταύτα", τώρα, λοιπόν!:

Κανένας δεν αμφισβητεί τη δύναμη της Βιωματικής πλευράς της Γνώσης- πολλώ δε μάλλον, μία εκπαιδευτικός. Οι μέρες που ακολούθησαν στο σχολείο, όμως, μετά από κάθε μία περιήγηση, ήρθαν να επιβεβαιώσουν ότι οι πασίγνωστες ευαίσθητες κεραίες που όλοι ξέρουμε ότι διαθέτουν τα παιδιά, λειτουργούν Ά-ΨΟ-ΓΑ όταν μπορούν να παρακολουθήσουν όχι in vitro αλλά in vivo τη θεσπέσια Μαθησιακή Διαδικασία: κυριολεκτικά "ψάξαμε" να βρούμε την κρήνη πίσω από την Πυροσβεστική- μέχρι κι εγώ μπερδεύτηκα, εγώ, που, όντας πιτσιρίκι προσχολικής ηλικίας, από εκεί ακριβώς περνούσα και χοροπηδούσα όταν πήγαινα με τη μητέρα μου Αρβανιτιά για μπάνιο!: ασφυκτικά πνιγμένη από περικοκλάδες που τις έδιναν μια παραμυθο-ονειρική διάσταση, αλλά αθέατη από μάτια που διψούν να δουν όχι-μόνο -τα- τετριμμένα... Τίποτα δεν μας έδειχνε το δρόμο γι' αυτή, παρά μόνο το πείσμα μας να τη βρούμε- ε, μια τέτοια βρύση δε μπορεί να εξαφανίζεται αυτοβούλως και αυτοδικαίως! Δεν έχει το δικαίωμα, δηλαδή, όχι τίποτ' άλλο!

Η κρήνη πίσω από το Τριανόν έγινε επίσης θέμα συζήτησης: τη βρήκαμε, ευτυχώς, στη γνωστή, καθαρή της μορφή! Όμως, κάποια παιδιά πέρασαν από εκεί το μεσοδιάστημα της βανδαλο-εικαστικής παρέμβασης(!) και αμέσως, όχι μόνο το συζήτησαν στην τάξη με το βαθμό οικειότητας που χαρακτηρίζει αυτούς που, όταν γνωρίζουν την ιστορία ενός ανθρώπου ή αντικειμένου λίγο βαθύτερα από τους άλλους γύρω-ή έτσι πιστεύουν- θεωρούν προσωπική ευθύνη τους την προστασία του, αν "αδικηθεί" με κάποιο τρόπο, αλλά, συγκρίνοντας το Πριν και το Μετά, ένοιωσαν ΚΑΙ αγανάκτηση για την Καταστροφή. Και, φυσικά, δεν μπορώ να σας περιγράψω την ανακούφιση στη διαπίστωση κατά τη δεύτερη βόλτα μας- είχε, εν τω μεταξύ, καθαριστεί η κρήνη- όταν τη βρήκαν όπως την είχαν καταρχήν αφήσει!

Για καιρό, λοιπόν, θυμόμασταν στην τάξη, πράγματα που είδαμε στο δρόμο μας, που μετρήσαμε με τα βήματά μας κι ας σκοντάψαμε κάμποσες φορές όταν το βλέμμα έτρεχε σε κάποιο μπαλκόνι, κάποια σκεπή, ένα καμπαναριό!

Είδαμε οτι, ναι, βρε αδερφέ, ΔΕΝ χωράει ΚΑΙ ο πεζός ΚΑΙ το αυτοκίνητο στο δρόμο μπροστά από τον Άγιο Σπυρίδωνα!

Οτι υπάρχουν κάτι τοίχοι που υψώνονται θεόρατοι και θεόψηλοι και ΔΕΝ πέφτουν λόγω δόμησης, δίπλα στον Άη Γιώργη!

Οτι όλο το παλιό Ναύπλιο είναι γεμάτο λεπτομέρειες ενός παρελθόντος που είναι Παρόν -και λιθαράκι λιθαράκι αποσυντίθεται εξ ων συνετέθη,... από Άγνοια; από Αδιαφορία; Aπό κάτι, τέλος πάντων, που πρέπει να αντιμετωπίσουμε εμείς οι Μεγαλύτεροι σε ηλικία -και να ατσαλωθούν εναντίον του οι Μικρότεροι!

Πόσο πολύ πιο εύκολα είναι όλα όταν η Πράξη και η Θεωρία και η Διασκέδαση γίνονται άμεσα αλληλοεξαρτώμενες και καταλήγουν σε Γνώση!..

Ναι, ΚΑΤΙ παραπάνω ήξεραν οι Περιπατητικοί Φιλόσοφοι, κατά πως φαίνεται...

Φιλαράκια...

..........................................................

                             Φιλαράκια...
 

Mια φωτογραφία έ τ σ ι , επειδή μ' άρεσε... (http://www.nooz.gr, 29/5/2014)

..........................................................

Mια φωτογραφία  έ τ σ ι , 
                          
                                   επειδή μ' άρεσε...

Πρώτο βραβείο φωτογραφίας σε παγκόσμιο διαγωνισμό για Έλληνα φωτογράφο ( http://www.imerisia.gr, 17/5/2014)

.............................................................
 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Πρώτο βραβείο φωτογραφίας σε παγκόσμιο διαγωνισμό για Έλληνα φωτογράφο

Περίμενε ώρες, επί δύο χρόνια, και έκανε πάνω από 3000 κλικ με τη φωτογραφική του κάμερα για να πετύχει ένα μικρό πουλάκι να πετάει πάνω από το νερό, ψάχνοντας για τροφή. Η υπομονή του και, κυρίως, η τεχνική του βραβεύτηκαν τελικά σε έναν παγκόσμιο διαγωνισμό φωτογραφίας, όπου παρά τον σκληρό ανταγωνισμό από τους χιλιάδες συμμετέχοντες, κατόρθωσε να κατακτήσει την πρώτη θέση!

Ο 35χρονος Νίκος Φωκάς είναι ο μεγάλος νικητής του Handbook of the Birds of the World (HBW)-World Bird Photo Contest, του παγκόσμιου διαγωνισμού φωτογραφίας πουλιών, που διοργάνωσαν για δεύτερη χρονιά οι εκδόσεις Lynx Edicions.

Η φωτογραφία, που χάρισε τη νίκη στον Έλληνα φωτογράφο, απεικονίζει ένα στακτοπετροχελίδονο (αλλιώς ωχροσταχτάρα ή Apus pallidus ή Pallid Swift), ένα αποδημητικό είδος, το οποίο περνά σχεδόν ολόκληρη τη ζωή του πετώντας. Αυτό, άλλωστε, υπονοεί και η επιστημονική ονομασία του, που προέρχεται από την αρχαία ελληνική άπους, Apous, που σημαίνει “χωρίς πόδια”.

 

 Ωχροσταχτάρα

“Στη μελέτη μου για το συγκεκριμένο πουλί παρατήρησα ότι πλησιάζουν πολύ κοντά στο νερό για να φάνε μικρά έντομα. Βρήκα, λοιπόν, ένα σημείο στα Σπάτα και ακολουθώντας μια ειδική τεχνική προεστίασης, έστησα 'καραούλι'. Η βραβευμένη φωτογραφία προήλθε μετά από 3000 αποτυχημένα κλικ σε διάρκεια 2 χρόνων” εξήγησε, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο κ. Φωκάς, ο οποίος εργάζεται ως περιβαλλοντολόγος στο Τμήμα Περιβάλλοντος του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών “Ελευθέριος Βενιζέλος”. Ξεκαθάρισε δε, ότι μια καλή φωτογραφία με πουλιά δεν είναι θέμα τύχης, όπως πιστεύουν μερικοί, αλλά απαιτεί αμέτρητες ώρες δουλειάς και μελέτης για το είδος.

“Να τονίσουμε, εξάλλου, ότι στους διαγωνισμούς φωτογραφίας, δεν δέχονται εικόνες που έχουν υποστεί μεγάλη επεξεργασία. Στέλνεις μάλιστα και την αρχική φωτογραφία προκειμένου η κριτική επιτροπή να δει την επεξεργασία στην εικόνα που συμμετέχει στο διαγωνισμό. Έτσι, η εικόνα από μόνη της πρέπει να είναι καλή. Προσωπικά, επειδή υστερώ στο photoshop, έκανα μια υποτυπώδη επεξεργασία στην εικόνα μου που κέρδισε” τονίζει ο 35χρονος φωτογράφος.

Η ενασχόληση με τη φωτογραφία άρχισε για τον κ. Φωκά, όπως λέει ο ίδιος, πριν από 5-6 χρόνια, όταν άρχισε να παρατηρεί τα πουλιά στο αεροδρόμιο. “Γενικότερα, βέβαια, μ' ενδιαφέρει και αγαπάω τη φύση και ιδιαίτερα τα πουλιά που έχουν σύνθετη και μυστηριώδη συμπεριφορά, απόρροια της ανάγκης για επιβίωση” σημειώνει.

Με προσόν λοιπόν την... ιώβεια υπομονή του και με πολύωρη μελέτη γύρω από την τεχνική της φωτογραφίας, ο κ. Φωκάς δηλώνει αποφασισμένος να συνεχίσει τις εξορμήσεις στην Αττική αλλά και σε υγροβιότοπους της Ελλάδας για να απαθανατίσει τα αγαπημένα του πουλιά που αποτελούν ένα εξαιρετικά δύσκολο είδος φωτογράφισης.

"Σχολείο στο Αφγανιστάν" (http://theinsider.gr, 16/12/2013)

...........................................................
             
            Σχολείο στο Αφγανιστάν

Κόντρα στον πόλεμο

(http://theinsider.gr, 16/12/2013)

 

Οι ομπρέλες που μεταμόρφωσαν μια μικρή πόλη (http://www.lifo.gr, 11/7/2013)

................................................................

 Οι ομπρέλες που μεταμόρφωσαν μια μικρή πόλη

Στη μικρή πόλη της Πορτογαλίας Agueda, όπου γίνεται ένα φεστιβάλ μουσικής και τέχνης από τις 6 έως τις 28 Ιουλίου. Η εγκατάσταση με τις πολύχρωμες ομπρέλες που σκεπάζουν δρόμους της πόλης εντυπωσιάζει τους επισκέπτες.

 http://www.lifo.gr/team/omorfia/39773 

Η πιο διάφανη λίμνη της Γης Οι πρώτες φωτογραφίες από τον βυθό της διαυγέστερης λίμνης του πλανήτη (http://www.tovima.gr, 21/06/2013 )

...............................................................

Η πιο διάφανη λίμνη της Γης

Οι πρώτες φωτογραφίες από τον βυθό της διαυγέστερης λίμνης του πλανήτη

 

 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  http://www.tovima.gr, 21/06/2013 20:02

 

 

Εικόνα από τον βυθό της Γαλάζιας Λίμνης, της λίμνης με τα καθαρότερα νερά στον πλανήτη Klaus Thymann / Project Pressure

  

Ουάσινγκτον 

Η διαυγέστερη λίμνη του πλανήτη βρίσκεται στη Νέα Ζηλανδία και λέγεται… Γαλάζια Λίμνη. Τα διάφανα νερά της – σχεδόν τόσο διαυγή όσο το απoσταγμένο νερό – προστατεύονται αυστηρά για να διατηρήσουν την καθαρότητά τους. Ενας φωτογράφος προσφέρει για πρώτη φορά εικόνες από τον βυθό της.
Κρυστάλλινη διαύγεια
Η Γαλάζια Λίμνη βρίσκεται στο Εθνικό Πάρκο Λιμνών Νέλσον, δίπλα στο όρος Φράνκλιν στο νότιο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Τροφοδοτείται από μια άλλη λίμνη, την Κόνστανς, η οποία βρίσκεται σε λίγο μεγαλύτερο υψόμετρο. Το νερό και των δυο λιμνών προέρχεται από παγετώνες, γι’ αυτό και είναι εξαιρετικά καθαρό. Της Γαλάζιας Λίμνης όμως, καθώς «φιλτράρεται» μέσα από πετρώματα προερχόμενο από την Κόνστανς, είναι πραγματικά… κρυστάλλινο.



Αποψη της Γαλάζιας Λίμνης από ελικόπτερο Πηγή Klaus Thymann
 / Project Pressure


Μελέτη που έγινε από το Εθνικό Ινστιτούτο Ερευνών Υδάτων και Ατμόσφαιρας της Νέας Ζηλανδίας έδειξε ότι η ορατότητα στη λίμνη φθάνει σε βάθος σχεδόν 80 μ.. «Αυτό την καθιστά τη διαυγέστερη λίμνη στον κόσμο» δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ο Ρόμπερτ Μέριλις, υδρολόγος του Iνστιτούτου. «Ουσιαστικά έχει σχεδόν την ίδια ορατότητα με το απoσταγμένο νερό – δηλαδή το 100% καθαρό νερό από το οποίο έχουν αφαιρεθεί όλες οι προσμείξεις».
Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί τα νερά της Γαλάζιας Λίμνης έχουν τις μπλε-βιολετί αποχρώσεις που παρατηρούνται μόνο στα πιο καθαρά φυσικά νερά. Παρ’ όλα αυτά κανείς δεν μπορεί να απολαύσει «εκ των έσω» τη διαύγειά τους, αφού το κολύμπι στη λίμνη απαγορεύεται αυστηρά, όχι μόνο για την προστασία του σπάνιου φυσικού περιβάλλοντός της αλλά και επειδή θεωρείται ιερή από τους ιθαγενείς Μαορί.



Τα κρυστάλλινα νερά είναι επίσης παγωμένα και απαγορευμένα στους κολυμβητές: ο Κλάους Τίμαν βούτηξε με ειδική άδεια και στολή Πηγή Klaus Thymann / Project Pressure

Ο φωτογράφος Κλάους Τίμαν έλαβε ωστόσο ειδική άδεια τόσο από τις αρχές της Νέας Ζηλανδίας όσο και από τους Μαορί ώστε να βουτήξει και να τραβήξει φωτογραφίες από τον βυθό της λίμνης στο πλαίσιο του Project Pressure, ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού που έχει ιδρύσει για την «αποτύπωση» των παγετώνων σε εικόνες προτού αυτoί χαθούν οριστικά από τη Γη λόγω της κλιματικής αλλαγής. «Ηταν μια εκπληκτική εμπειρία» δήλωσε. «Σε μερικές δεκαετίες το μόνο που θα έχει μείνει από μεγάλο μέρος των παγετώνων της Γης θα είναι οι φωτογραφίες. Νομίζω ότι είναι σημαντικό να έχουμε μια οπτική κληρονομιά από το πώς έμοιαζε κάποτε ο κόσμος».

"Η φωτογραφία της ημέρας" (25.3.2013, lifo.gr)

........................................................

                       Η φωτογραφία της ημέρας  
                  25.3.2013 (lifo.gr)

                                Η Ελλάδα της ανοιχτής σκέψης

                                          Σήμερα στο Περιστέρι

             Ο σημαιοφόρος. Συμμαθητής μας, γείτονάς μας, 
                                           συμπολίτης μας

H εφτάχρονη πιτσιρίκα που πουλάει τα γλυκά στο δρόμο

............................................................

 H εφτάχρονη πιτσιρίκα που πουλάει τα γλυκά στο δρόμο της Δαμασκού και ταυτόχρονα γράφει τα μαθήματά της (!) δεν άφηνε με τίποτε τον Wasim Kheir Beik να την φωτογραφήσει. Τελικά ο φωτογράφος του πρακτορείου SANA πήρε αυτό που ήθελε με φακό από 30 μέτρα απόσταση (μαζί και το πρώτο βραβείο για το 2007 από την Ένωση Αραβικών Πρακτορείων Ειδήσεων),

Παιδιά κάπου στον κόσμο, σχεδόν δίπλα μας... Καλά Χριστούγεννα!

..........................................................


                                                          Απογοητευμένο βλέμμα

Κορίτσι στο Αφγανιστάν σε προσωρινό καταφύγιο για τους εκδιωγμένους

Και πώς περνάει τη μέρα του ένα παιδί σε νηπιαγωγείο της Κίνας...

για περισσότερα, πληροφορίες και φωτογραφίες δες εδώ: http://www.lifo.gr/team/omorfia/34774

Τα υπνοδωμάτια 10 παιδιών σε διαφορετικά μέρη του κόσμου (www.lifo.gr, 12.10.2012)

..............................................................

www.lifo.gr, 12.10.2012 | 18:10

Τα υπνοδωμάτια 10 παιδιών σε διαφορετικά μέρη του κόσμου

Από την Κένυα στο Κεντάκι και από τα σκουπίδια σε ροζ κουκλόσπιτα

 

 

Παιδιά από όλο το κόσμο, διαφορετικές κουλτούρες και κοινωνικές τάξεις, όλα μαζί κάτω από τον φακό του φωτογράφου James Mollison .

Ένα σοκαριστικό έργο που δείχνει την ανισότητα ανάμεσα σε παιδιά. Αν είναι να κάνουμε μια σημαντική αλλαγή πρέπει να ξεκινήσουμε από τα παιδιά.

Το βιβλίο του ονομάζεται "Where Children Sleep"

Όταν ζητήθηκε από το φωτογράφο James Mollison να κάνει ένα project σχετικά με τα δικαιώματα των παιδιών, του ήρθε στο μυαλό το παιδικό του δωμάτιο. Η εξέλιξη αυτής της ιδέας ήταν το "Where Children Sleep". Οι φωτογραφίες που έβγαλε απεικονίζουν τη σκληρή πραγματικότητα.

indira (7 ετών) από το Νεπάλ. Μοιράζεται το στρώμα της, το μοναδικό στο σπίτι, με τα αδέρφια της. Από 3 χρονών δουλεύει 6 ώρες την ημέρα, πάει σχολείο και ονειρεύεται να γίνει χορεύτρια.

Kaya(4 ετών) από το Τόκιο.Μένει με τους γονείς της σε ένα μικρο διαμέρισμα και στο δωμάτιο της έχει πολλά φορέματα, παλτά, κούκλες και περούκες, Ονειρεύεται να σχεδιάζει κινούμενα σχέδια όταν μεγαλώσει.

Dong (9 ετών) από Κίνα. Μοιράζεται το δωμάτιο του με την οικογένεια του. Αγαπάει το τραγούδι, και τα απογεύματα βλέπει λίγη τηλεόραση και κάνει τα μαθήματά του για το σχολείο. Το όνειρό του είναι να γίνει αστυνομικός.

Joey (11 ετών) από Κεντάκι, Η.Π.Α. Όταν ήταν 7 χρονών, πυροβόλησε το πρώτο του ελάφι. Του αρέσει να κυνηγάει με τον πατέρα του, και έχει 2 δικά του πιστόλια και ένα τόξο. Το κατοικίδιο του είναι μια σαύρα με την οποία του αρέσει να βλέπουν μαζί τηλεόραση τα απογεύματα.

Jasmine (4 ετών) από Κεντάκι, Η.Π.Α. Μένει με την οικογένειά της σε ένα μεγάλο σπίτι σε μια φάρμα. Έχει συμμετάσχει σε πάνω από 100 διαγωνισμούς ομορφιάς και έχει κερδίσει πολλά βραβεία. Για τους διαγωνισμούς αυτούς εξασκείται καθημερινά με προσωπικό εκπαιδευτή.

Lamine( 12 ετών) από τη Σενεγάλη. Μοιράζεται το δωμάτιο του με άλλα αγόρια. Τα κρεβάτια δεν είναι άνετα και έχουν τούβλα αντί για πόδια σαν στήριγμα. Δουλεύουν κάθε μέρα από τις 6 το πρωί σε χωράφια μέχρι το απόγευμα όπου διαβάζουν το Κοράνι.

Thais (11 ετών) από την Βραζιλία. Μοιράζεται το δωμάτιο της με την αδερφή της. Είναι συνηθισμένη σε συμμορίες και χρήση ναρκωτικών στην γειτονιά. Όταν μεγαλώσει θέλει να γίνει μοντέλο όπως πολλά κορίτσια από την Βραζιλία.

Douha (10 ετών) από την Παλαιστίνη. Μένει σε κατασκήνωση προσφύγων με τα 11 αδέρφια της και μοιράζεται το δωμάτιο με τις 5 αδερφές της. Ο αδερφός αυτοκτόνησε σε επίθεση ενάντια στο Ισραήλ.

Jamie (9 ετών) από την Νέα Υόρκη. Μένει σε ρετιρέ στην 5η λεωφόρο. Ονειρεύεται να γίνει δικηγόρος σαν τον πατέρα του και πηγαίνει σε ιδιωτικό δημοφιλές σχολείο όπου μαθαίνει οικονομικά. Κάνει μαθήματα τζούντο και κολύμβησης.

Roathy(8 ετών) από την Καμπότζη. Το στρώμα του, όπου και μένει, είναι σε σκουπίδια και το κρεβάτι του είναι παλιά λάστιχα αυτοκινήτου. Το μόνο του γεύμα είναι το πρωινό. Κάνει μπάνιο μαζί με άλλα παιδιά σε τοπικό φιλανθρωπικό κέντρο πριν να φύγει για τη δουλειά του όπου ψάχνει πλαστικά μπουκάλια και κονσέρβες τα οποία και πουλάει σε εταιρεία ανακύκλωσης.

Nantio (15 ετών) από την Κένυα. Μέλος της φυλής Rendille . Μένει σε σκηνή φτιαγμένη από πλαστικό. Θέλει να παντρευτεί με πολεμιστή αλλά πρώτα θα πρέπει να υποστεί κλειτoριδεκτομή. Καθημερινά προσέχει τα πρόβατα και κόβει ξύλα.

Άστεγο παιδί από τη Ρώμη, Ιταλία. Μένει σε στρώμα στην ύπαιθρο. Η οικογένεια του και αυτός δεν έχουν ταυτότητες και δεν μπορούν να βρουν κανονικές δουλειές. Οι γονείς του καθαρίζουν τζάμια αυτοκινήτων και κανείς τους δεν είναι μορφωμένος.

μετάφραση /επιμέλεια: Natalie Sampas

"Πλανήτης Γη": 3D Ντοκιμαντέρ του BBC (video) - Υπέροχο!(Palmografos.com 20/9/2012)

...........................................................

"Πλανήτης Γη": 3D Ντοκιμαντέρ του BBC (video) - Υπέροχο!

από: Palmografos.com - "Πλανήτης Γη": 3D Ντοκιμαντέρ του BBC (video) - Υπέροχο!

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: Επτάχρονη μαθήτρια. από τα "Μικροπράγματα" του Άρη Δημοκίδη (www.lifo.gr, 30.5.2012 | 12:24)

.............................................................

www.lifo.gr, 30.5.2012 | 12:24

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: Επτάχρονη μαθήτρια.

(Ευχαριστώ την Μαρία Θ. που μου το έστειλε)

Ξέρετε αυτά τα μελοδραματικά email που στέλνονται κατά εκατοντάδες - και που συνήθως έχουν σκοπό να σε συγκινήσουν και να σε εμπνεύσουν, κάνοντάς σε τελικά να επανεκτιμήσεις τη ζωή; 

Ένα απ' αυτά μου ήρθε και σήμερα, αλλά σήμερα αποφάσισα να το μοιραστώ κι εγώ. Δεν είμαι σίγουρος 100% ότι τα στοιχεία παρακάτω είναι αληθινά, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο συμβολισμός είναι που μετράει.

H εφτάχρονη πιτσιρίκα που πουλάει τα γλυκά σε δρόμο της Δαμασκού και ταυτόχρονα γράφει τα μαθήματά της (!) δεν άφηνε με τίποτε τον Wasim Kheir Beik να την φωτογραφήσει. Τελικά ο φωτογράφος του πρακτορείου SANA πήρε αυτό που ήθελε με φακό από 30 μέτρα απόσταση (μαζί και το πρώτο βραβείο για το 2007 από την Ένωση Αραβικών Πρακτορείων Ειδήσεων), χαρίζοντας και σε μας τη θαυμάσια αυτή εικόνα. [Μακάρι να το έβλεπαν οι μαθητές μας!]

*Δείτε επίσης: 

Η σφαγή των παιδιών στη Συρία

Παγκόσμια κατακραυγή για το χθεσινό αιματοκύλισμα στην πόλη Χούλα της Συρίας, με τη σφαγή 90 πολιτών, περιλαμβανομένων δεκάδων παιδιών.